odechciewać się - Wielki słownik języka polskiego PAN

tracić ochotę na coś

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

antonimy:

zachciewać się

	- Ludzie żartują z nas, że ulica Jana III Sobieskiego wygląda, jakby była z czasów króla Jana III Sobieskiego - mówią tutejsi mieszkańcy. Im jednak, gdy patrzą na swoją ulicę, odechciewa się żartów. źródło: NKJP: (X): Ciemno i grząsko, Dziennik Polski, 2001-02-28
	Na myśl o tym, że najbliższe kilka godzin spędzi w towarzystwie tego przepoconego, tłustego niechluja w poliestrowym garniturze, Tomaszowi odechciewało się wszystkiego. źródło: NKJP: Grzegorz Mathea: IV Rzeczpospolita, 2005
	- Jak się ma problemy z dziećmi, to człowiekowi odechciewa się robić karierę. źródło: NKJP: Dariusz Chętkowski z uczniami: Ostatni weekend, 2007
	[...] Stał, dopóki mu się tak chciało. Gdy mu wreszcie odechciewało się stać, przyczajeni ruszali ku sobie krok za krokiem [...]. źródło: NKJP: Zofia Chądzyńska: Przez ciebie, Drabie!, 1969
	[...] nam dychać nie daje i na kazaniach tak końcem świata nudzi. I straszy też, że chrześcijaninowi odchciewa się nawet krowy doić. Niech chodzą sobie bidule niedojone ze spuchniętymi wymionami, kiedy koniec świata nad głową. źródło: Stanisław Vincenz: Na wyskiej połoninie, t. 2: Zwada, 1970 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
3 os.	odechciewa się

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
3 os.			odechciewało się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
3 os.			będzie się odechciewało będzie się odechciewać

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
3 os.			odechciewałoby się by się odechciewało

bezokolicznik: odechciewać się

odpowiednik aspektowy: odechcieć się

	+	odechciewać się	+	CZEGO + (KOMU)
	+	odechciewać się	+	BEZOKOLICZNIK + (KOMU)

Zob. chcieć