-
2.
cecha czegoś, co świadczy o tym, że ktoś w postępowaniu kieruje się rozsądkiem i namysłem -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności -
Droga do celu wiedzie ta sama - przez dobroć serca i roztropność rozumu.
źródło: NKJP: e.cz.: Wszystkich Świętych, Rzeczpospolita, nr 255, 1997
Wspólnie modlono się „o mądrość ludzi organizujących nam pracę, o roztropność naszych czynów i słów oraz o mądrą radę”.
źródło: NKJP: Andrzej Stefański: Barbórka '92, Gazeta Wyborcza, 1992-12-05
Wiem mniej niż „Gazeta Wyborcza” i inne media - skarży się premier i stawia za wzór roztropność komentarzy zagranicznych.
źródło: NKJP: Ewa Milewicz, Gazeta Wyborcza, 1996-04-23
W wywiadzie radiowym pogratulował też rządowi australijskiemu roztropności decyzji [...].
źródło: Internet: archiwum.wyborcza.pl
[...] Józef zaś wyrósł na wyjątkowo rozgarniętego chłopca i nikt w rodzinie nie dorównywał mu roztropnością umysłu.
źródło: NKJP: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne, 1963
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. roztropność
roztropności
D. roztropności
roztropności
C. roztropności
roztropnościom
B. roztropność
roztropności
N. roztropnością
roztropnościami
Ms. roztropności
roztropnościach
W. roztropności
roztropności
-
Zob. roztropny