-
1.a
książk. pejorat. cecha kogoś, kto popisuje się i stosuje niewyszukane efekty, żeby koncentrować na sobie uwagę innych -
Ms. lp wymawiany: [kabotyniźmie] lub [kabotynizmie].
-
[kabotynism] lub [kabotynizm]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich -
synonimy: kabotyństwo
-
Kabotynizm szarego przechodnia jest skromny, ujawniany zwykle chyłkiem, przy kontuarze barowym.
źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Wiatr i pył, 2008
Pomysłowe, zgrabne, inteligentne, dowcipne przedstawienie o nas. A że gorzkie czasami, przykre, gdy uświadamia nasze słabości, naszą małość, przyziemność, kabotynizm?
źródło: NKJP: (JOC): „Opera mleczana” po raz setny, Dziennik Polski, 2006-02-04
Jeszcze Karol V dwukrotnie wyzywa na pojedynek Franciszka I, ale można to uznać za podszyty kabotynizmem gest polityczny.
źródło: NKJP: Józef Hen: Ja, Michał z Montaigne?, 2009
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kabotynizm
kabotynizmy
D. kabotynizmu
kabotynizmów
C. kabotynizmowi
kabotynizmom
B. kabotynizm
kabotynizmy
N. kabotynizmem
kabotynizmami
Ms. kabotynizmie
kabotynizmach
W. kabotynizmie
kabotynizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
fr. cabotinisme