-
1.a
książk. pejorat. cecha kogoś, kto popisuje się i stosuje niewyszukane efekty, żeby koncentrować na sobie uwagę innych -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich -
synonimy: kabotynizm
-
Był bardzo sympatyczny, wykształcony, a jednak pod podszewką czuło się w nim pewne kabotyństwo.
źródło: NKJP: Mariusz Urbanek: Zły Tyrmand, 2007
Wiśniewskiej partneruje Leszek Teleszyński. Z powodzeniem wciela się w postać rozkochanego we własnej urodzie gwiazdora, którego kabotyństwo rozśmiesza widzów, ale okazywana od czasu do czasu bezradność - wzrusza.
źródło: NKJP: Wanda Zwinogrodzka: Po premierze, Gazeta Wyborcza,1992-12-01
Nieoczekiwany zwrot akcji, przynoszący wyjaśnienie kłopotliwej kwestii, nadaje wcześniejszym jego napomknieniom rys kabotyństwa, okrywa je śmiesznością.
źródło: NKJP: Magdalena Tulli: Tryby, 2003
„Aktorzy prowincjonalni” (1978) z Haliną Łabonarską i Tadeuszem Hukiem przedstawiają przygnębiający obraz artystów, uwikłanych w bezskuteczną walkę z niewrażliwością i kabotyństwem.
źródło: NKJP: Retrospektywa twórczości Agnieszki Holland, Dziennik Polski, 2000-06-24
[...] projekty uchwał potępiające PZPR i PRL świadczą o kabotyństwie myśli politycznej ich autorów [...].
źródło: NKJP: Zbrodniarze czy zbawcy?, Dziennik Polski,1998-03-27
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kabotyństwo
kabotyństwa
D. kabotyństwa
kabotyństw
C. kabotyństwu
kabotyństwom
B. kabotyństwo
kabotyństwa
N. kabotyństwem
kabotyństwami
Ms. kabotyństwie
kabotyństwach
W. kabotyństwo
kabotyństwa
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Od: kabotyn