koloratka
-
biały, sztywny, zdejmowany kołnierzyk, zapinany z tyłu, noszony przez księży katolickich i duchownych niektórych innych wyznań chrześcijańskich
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
osoby związane z religią i kościołem -
- koloratka pod szyją
- ksiądz w koloratce
-
Poszedłem w sutannie, chociaż na ogół chodziłem najwyżej w koloratce.
źródło: NKJP: Adam Michnik, Józef Tischner, Jacek Żakowski: Między Panem a Plebanem, 1995
Bo to był młody wikary. W dresie, bez koloratki, uprawiał jogging.
źródło: NKJP: Nocą aże strach, Gazeta Wyborcza,
Nazajutrz ubrał się, rozejrzał po sali, westchnął żałośnie, założył na szyję koloratkę, pobłogosławił nas i wyszedł.
źródło: NKJP: Antoni Kroh: Starorzecza, 2010
Inna rzecz, że – odmiennie niż on – z założenia lubiła ludzi w koloratkach i jego zwyczaj sprawdzania wszystkich księży, czy aby na pewno mają coś mądrego do powiedzenia, sprawiał jej przykrość.
źródło: NKJP: Jerzy Sosnowski: Prąd zatokowy, 2003
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. koloratka
koloratki
D. koloratki
koloratek
C. koloratce
koloratkom
B. koloratkę
koloratki
N. koloratką
koloratkami
Ms. koloratce
koloratkach
W. koloratko
koloratki
-
fr. collerette 'kołnierzyk, kryza'