-
1.
pogard. młodz. dorosły człowiek, postrzegany jako stary i mający przestarzałe poglądy -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Bieg życia
starzenie się -
Niestety, prawdziwie rodzinne wakacje zdarzają się najwyżej raz do roku, a i tak nie towarzyszy nam już córka. Jestem dla niej wapniakiem, wybiera wakacje z narzeczonym.
źródło: NKJP: Bubela G. Jarosław: Życie traktuję z humorem, Gazeta Wrocławska, 2001-05-17
Gdy wieczorami pół sanatorium szaleje na dancingach, a przy stolikach zacieśniają się nowe znajomości, on woli jednak pograć z kolegą w brydża albo remika. – Jestem stary wapniak – śmieje się.
źródło: NKJP: Wojciech Trzcionka: Stolica wśród gór, Dziennik Zachodni, 2006-09-23
Jeśli oni się kiedyś buntowali, wyznawali ideologię wolności i rozwoju, mogą bać się stawiać dzieciom granicę. Mogą bać się, że wyjdą na wapniaków, że okaże się, że nie rozumieją nowych czasów.
źródło: NKJP: Joanna Wojciechowska: Samo na wakacjach, Gazeta Wyborcza, 1999-07-03
Dawno, dawno temu na określenie nastolatek używano słowa „dziewczęta”. Oczywiście same nastolatki nigdy by się tak nie nazwały [...]. Były więc „dziewczynami”. „Dziewczęta” zarezerwowane były dla starych, wapniaków, zgredów, itp.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wapniak
wapniacy
ndepr wapniaki
depr D. wapniaka
wapniaków
C. wapniakowi
wapniakom
B. wapniaka
wapniaków
N. wapniakiem
wapniakami
Ms. wapniaku
wapniakach
W. wapniaku
wapniacy
ndepr wapniaki
depr -