łobuziara
-
energiczna kobieta lub dziewczynka, która często zachowuje się niezgodnie z jakimiś regułami lub obyczajami
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
synonimy: rozrabiara
-
Zosia w wykonaniu Grąziowskiej wcale nie będzie tu niewinną blondyneczką. To łobuziara, która raczej chodzi po drzewach, niż zajmuje się wyszywaniem ściegów krzyżykowych.
źródło: Internet: Magda Grąziowska. Rozważna i romantyczna (krakow.naszemiasto.pl)
Pierwszy raz zakochał się jako niespełna czteroletni chłopczyk w sześcioletniej sąsiadce z kamienicy. Dziewczynka była łobuziarą i szefem całej bandy chłopaków z sąsiedztwa.
źródło: Internet: Katarzyna Fiołka: Fiedler. Wielkie Biografie, 2011 (books.google.com)
Przyglądałem się wysokiej blondynce siedzącej najdalej ode mnie. Miała może dwadzieścia pięć lat. Piegowaty zadarty nos i uśmiechnięte oczy łobuziary.
źródło: Internet: Robert Ziębiński: Wspaniałe życie, 2016 (books.google.com)
– Łobuziara z ciebie – pogroził mi palcem [...].
źródło: Internet: Duszę się w domu, z dzieckiem... Chcę poczuć, że żyję! (polki.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. łobuziara
łobuziary
D. łobuziary
łobuziar
C. łobuziarze
łobuziarom
B. łobuziarę
łobuziary
N. łobuziarą
łobuziarami
Ms. łobuziarze
łobuziarach
W. łobuziaro
łobuziary
-