zdurzyć

  • daw.  świadomie mówiąc jakiejś osobie rzeczy nieprawdziwe lub mylące, sprawić, że przestała ona myśleć rozsądnie i zaczęła postępować w oczekiwany sposób
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia relacji międzyludzkich


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

  • Zawsze będą ubóstwiali tego, kto umie ich zdurzyć.

    źródło: Robert Walser: Niedzielny spacer, 2005 (facebook.com)

    Boże Panie spraw, aby to nieprawda była, ale widzi mi się, że ten pan Jabłuszko [...] zaplątał ją w jakieś procesisko, zdurzył [...].

    źródło: Włodzimierz Dionizy Wolski: Domek przy ulicy Głębokiej, 1956 (cyfroteka.pl)

    Kondzio wygląda, jakby w sukni był. Widać ta z lewa głowę zdurzyła człowiekowi.

    źródło: Internet: instagram.com

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. zdurzę
    zdurzymy
    2 os. zdurzysz
    zdurzycie
    3 os. zdurzy
    zdurzą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. zdurzyłem
    +(e)m zdurzył
    zdurzyłam
    +(e)m zdurzyła
    zdurzyłom
    +(e)m zdurzyło
    zdurzyliśmy
    +(e)śmy zdurzyli
    zdurzyłyśmy
    +(e)śmy zdurzyły
    2 os. zdurzyłeś
    +(e)ś zdurzył
    zdurzyłaś
    +(e)ś zdurzyła
    zdurzyłoś
    +(e)ś zdurzyło
    zdurzyliście
    +(e)ście zdurzyli
    zdurzyłyście
    +(e)ście zdurzyły
    3 os. zdurzył
    zdurzyła
    zdurzyło
    zdurzyli
    zdurzyły

    bezosobnik: zdurzono

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. zdurzmy
    2 os. zdurz
    zdurzcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. zdurzyłbym
    bym zdurzył
    zdurzyłabym
    bym zdurzyła
    zdurzyłobym
    bym zdurzyło
    zdurzylibyśmy
    byśmy zdurzyli
    zdurzyłybyśmy
    byśmy zdurzyły
    2 os. zdurzyłbyś
    byś zdurzył
    zdurzyłabyś
    byś zdurzyła
    zdurzyłobyś
    byś zdurzyło
    zdurzylibyście
    byście zdurzyli
    zdurzyłybyście
    byście zdurzyły
    3 os. zdurzyłby
    by zdurzył
    zdurzyłaby
    by zdurzyła
    zdurzyłoby
    by zdurzyło
    zdurzyliby
    by zdurzyli
    zdurzyłyby
    by zdurzyły

    bezosobnik: zdurzono by

    bezokolicznik: zdurzyć

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: zdurzywszy

    gerundium: zdurzenie

    imiesłów przymiotnikowy bierny: zdurzony

    odpowiednik aspektowy: durzyć

  • bez ograniczeń + zdurzyć +
    KOGO
    bez ograniczeń + zdurzyć +
    CO + KOMU
  • Zob. durzyć

CHRONOLOGIZACJA:
1714-1757, Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 11.05.2016