kołatka

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. w rękach

  • 2.

    drewniany przedmiot złożony z elementów, które przy poruszaniu albo potrząsaniu stukają o siebie, wydając dźwięk
  • KATEGORIE FIZYCZNE

    Cechy i właściwości materii

    dźwięki

    • drewniana kołatka
  • Sprowadzano tam także z okolicznych wsi mężczyzn w ich średniowiecznych baranicach i baranich czapach, z kijami i kołatkami, żeby naganiali Niemcom zwierzynę na strzał.

    źródło: NKJP: Henryk Grynberg: Życie ideologiczne, osobiste, codzienne i artystyczne, 1998

    W Wielkim Tygodniu w kościele, gdzie obrazy przesłaniały zasłony z kiru, a kołatki stukały sucho zamiast dzwonków, odwiedzało się grób Pana Jezusa.

    źródło: NKJP: Czesław Miłosz: Dolina Issy, 1955

    W tej wrzawie nie od razu dało się słyszeć rogi. Po chwili dołączyły do nich bębenki i kołatki.

    źródło: NKJP: Tomasz Kołodziejczak: Krew i kamień, 2003

    - Oni szli cicho, jakby pędzili skradzione stada, owce nie miały brzękadeł, a krowy kołatek, nawet psy nie szczekały... Roztopili się w mroku.

    źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1966

    Nawet tak bezpretensjonalna piosenka jak „Yellow Submarine” została potraktowana eksperymentalnie - słyszymy tam odgłosy gwizdków, dzwonów okrętowych, syren, kołatek używanych przez kibiców piłkarskich.

    źródło: NKJP: Mirosław Pęczak: Przełom 66, Polityka, 2006-04-15

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kołatka
    kołatki
    D. kołatki
    kołatek
    C. kołatce
    kołatkom
    B. kołatkę
    kołatki
    N. kołatką
    kołatkami
    Ms. kołatce
    kołatkach
    W. kołatko
    kołatki
  • pol. kołatać 'stukać, pukać, łomotać'

    z psł. dial. *kolatati 'wstrząsać, uderzać, łomotać'