podokuczać - Wielki słownik języka polskiego PAN

pot. dokuczyć komuś trochę

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

	Darek to chodząca przekora, skryty, lubi podokuczać. źródło: NKJP: Dariusz Niedojadło: Świat braci Koniecznych, Gazeta Krakowska, 2003-03-01
	Teraz postanowiła trochę podokuczać mamie, więc pan wziął swój przyrząd i zapatrzył się w mrok. źródło: NKJP: Zoran Krušvar: Wykonawcy Bożego Zamysłu – fragment 2, Esensja nr 09, 2009-11-08
	Jak twierdzą rodzice, są bardzo spokojne i raczej zgodne, choć Oskar, jak przystało na chłopca, lubi czasami podokuczać siostrom. źródło: NKJP: BG: Trojaczki mają roczek, Gazeta Poznańska, 2002-11-12
	W Karolu można się było zakochać. Niezbyt wysoki, ale zgrabny, z chmurną twarzą. W klasie traktujący dziewczęta z wyższością. Kąśliwy. Lubił trochę im podokuczać. źródło: NKJP: Barbara Pietkiewicz, Sławomir Rajch: Tuż po wakacjach, Polityka nr 2571, 2006-09-16
	Po drodze do delfinarium rozmawiały o swoich słabościach. Podbiegł do nich Piotr, nie mógł przegapić okazji, by popływać z delfinami i podokuczać kumpelom z czasów beztroskiej młodości. źródło: NKJP: xx: Wakacyjna miłość, Dziennik Zachodni, 2008-08-19

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	podokuczałem +(e)m podokuczał	podokuczałam +(e)m podokuczała	podokuczałom +(e)m podokuczało	podokuczaliśmy +(e)śmy podokuczali	podokuczałyśmy +(e)śmy podokuczały
2 os.	podokuczałeś +(e)ś podokuczał	podokuczałaś +(e)ś podokuczała	podokuczałoś +(e)ś podokuczało	podokuczaliście +(e)ście podokuczali	podokuczałyście +(e)ście podokuczały
3 os.	podokuczał	podokuczała	podokuczało	podokuczali	podokuczały

bezosobnik: podokuczano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		podokuczajmy
2 os.	podokuczaj	podokuczajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	podokuczałbym bym podokuczał	podokuczałabym bym podokuczała	podokuczałobym bym podokuczało	podokuczalibyśmy byśmy podokuczali	podokuczałybyśmy byśmy podokuczały
2 os.	podokuczałbyś byś podokuczał	podokuczałabyś byś podokuczała	podokuczałobyś byś podokuczało	podokuczalibyście byście podokuczali	podokuczałybyście byście podokuczały
3 os.	podokuczałby by podokuczał	podokuczałaby by podokuczała	podokuczałoby by podokuczało	podokuczaliby by podokuczali	podokuczałyby by podokuczały

bezosobnik: podokuczano by

bezokolicznik: podokuczać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: podokuczawszy

gerundium: podokuczanie

+

podokuczać

+

KOMU

Zob. dokuczyć