-
2.
jęz. nieodmienna część mowy wyrażająca zawołanie, rozkaz, stan emocjonalny lub intelektualny, mogąca stanowić samodzielną wypowiedź, ale niewchodząca w związki z innymi częściami zdania -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język -
hiperonimy: część mowy
-
[...] człowiek otwiera się na prawdę na trzy sposoby; każdy z nich związany jest z jednym konkretnym wykrzyknikiem. „O...” - oznacza zdziwienie, pełne podziwu zamilknięcie przed tajemnicą, która się przed nami otwiera. „Aha” - oznacza rozumowe zaakceptowanie danej myśli. I na koniec, występuje też „ha-ha”, poprzez które człowiek wyraża, iż zrozumiał dowcip.
źródło: NKJP: Tomas Halik: Nasz cytat, Gazeta Wyborcza, 1997-04-12
Słyszała z niewielkiej odległości wykrzykniki Jerzego, który opowiadał matce o całej historii.
źródło: NKJP: Kornel Makuszyński: Szaleństwa Panny Ewy, 1957
Komendanta nazywano „Kapitan O!” ze względu na używanie wykrzyknika „O!” jako naturalnego przedłużenia niedokończonych wypowiedzi [...].
źródło: NKJP: Andrzej Solecki: Dlaczego nie zostałem czerwonym warchołem, Kultura, nr 11, 1976
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wykrzyknik
wykrzykniki
D. wykrzyknika
wykrzykników
C. wykrzyknikowi
wykrzyknikom
B. wykrzyknik
wykrzykniki
N. wykrzyknikiem
wykrzyknikami
Ms. wykrzykniku
wykrzyknikach
W. wykrzykniku
wykrzykniki