wywłaszczyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

praw. przejąć czyjąś własność prywatną

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Prawo i łamanie prawa

regulacje prawne

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Finanse

własność

hiperonimy:

unarodowić

	Właściciel nie zgadzał się na sprzedaż ziemi po cenach proponowanych przez Urząd Miasta. Spór trwał lata. Nowa ustawa pozwoliła jednak wywłaszczyć grunt pod budowę ulicy. źródło: NKJP: Mariola Zaczyńska: Akcja jak z Hitchcocka, Tygodnik Siedlecki, 2008-03-25
	Urzędnicy ciągle nie mogą dogadać się z właścicielem ziemi, na której są źródła wody. [...] Jeśli rozmowy zakończą się fiaskiem, władze miasta wywłaszczą jego działkę. źródło: NKJP: Krzysztof Mateusiak: Wodociągowy pat, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2006-09-18
	W latach 60. cały teren, na którym leży stadion i jego otoczenie, został przez PKP wywłaszczony w związku z budową ośrodka sportowo-rekreacyjnego. źródło: NKJP: Józef Djaczenko: Stadion Lecha w kawałkach, Gazeta Poznańska, 2003-04-19
	Do wniosku o wywłaszczenie nieruchomości muszą być dołączone różne istotne dokumenty. Wśród nich winna być decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na którym położona jest nieruchomość. źródło: NKJP: (mag): Kiedy trzeba oddać dom, Dziennik Łódzki, 2005-12-20

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wywłaszczyłem +(e)m wywłaszczył	wywłaszczyłam +(e)m wywłaszczyła	wywłaszczyłom +(e)m wywłaszczyło	wywłaszczyliśmy +(e)śmy wywłaszczyli	wywłaszczyłyśmy +(e)śmy wywłaszczyły
2 os.	wywłaszczyłeś +(e)ś wywłaszczył	wywłaszczyłaś +(e)ś wywłaszczyła	wywłaszczyłoś +(e)ś wywłaszczyło	wywłaszczyliście +(e)ście wywłaszczyli	wywłaszczyłyście +(e)ście wywłaszczyły
3 os.	wywłaszczył	wywłaszczyła	wywłaszczyło	wywłaszczyli	wywłaszczyły

bezosobnik: wywłaszczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wywłaszczmy
2 os.	wywłaszcz	wywłaszczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wywłaszczyłbym bym wywłaszczył	wywłaszczyłabym bym wywłaszczyła	wywłaszczyłobym bym wywłaszczyło	wywłaszczylibyśmy byśmy wywłaszczyli	wywłaszczyłybyśmy byśmy wywłaszczyły
2 os.	wywłaszczyłbyś byś wywłaszczył	wywłaszczyłabyś byś wywłaszczyła	wywłaszczyłobyś byś wywłaszczyło	wywłaszczylibyście byście wywłaszczyli	wywłaszczyłybyście byście wywłaszczyły
3 os.	wywłaszczyłby by wywłaszczył	wywłaszczyłaby by wywłaszczyła	wywłaszczyłoby by wywłaszczyło	wywłaszczyliby by wywłaszczyli	wywłaszczyłyby by wywłaszczyły

bezosobnik: wywłaszczono by

bezokolicznik: wywłaszczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wywłaszczywszy

gerundium: wywłaszczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wywłaszczony

odpowiednik aspektowy: wywłaszczać

+

wywłaszczyć

+

CO