-
1.
filoz. przedstawienie w postaci materialnej stosunków, stanów, cech lub innych abstrakcyjnych kategorii istnienia -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia -
[...] nikt nie sądził, że demon taki mógłby istnieć, był on traktowany jednak jako hipostaza poznania, ideał, do którego nauka miała, zdaniem ówczesnych uczonych i filozofów, przybliżać się coraz bardziej.
źródło: NKJP: Michał Tempczyk: Teoria chaosu a filozofia, 1998
Z bezrobociem, uważam, nie należy walczyć, bowiem stosując pewną hipostazę, można powiedzieć, że nic bardziej nie cieszy bezrobocia niż walka z nim [...].
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 12.05.2000
Maszyna była tylko hipostazą właśnie tego braterstwa ludzi, śpiewającego jutra. Maszyny śpiewały.
źródło: NKJP: Aleksander Wat: Mój wiek: pamiętnik mówiony, 1967
Ten sposób opisywania zjawisk [...] niejednokrotnie prowadził do hipostaz i sprzyjał złudzeniu, że prawa ekonomii dotyczą nie stosunków między ludźmi, lecz stosunków między rzeczami swoistego rodzaju.
źródło: NKJP: Jerzy Chłopecki: Turystologia jako dyscyplina naukowa?, 2005
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. hipostaza
hipostazy
D. hipostazy
hipostaz
C. hipostazie
hipostazom
B. hipostazę
hipostazy
N. hipostazą
hipostazami
Ms. hipostazie
hipostazach
W. hipostazo
hipostazy
-
łac. hypostasis 'podstawa, substancja'
z gr. hypóstasis