niedowierzająco

  • w sposób wyrażający brak przekonania, że coś jest prawdziwe lub możliwe
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

  • - I to ci się naprawdę podoba? - dopytywała się niedowierzająco Grace.

    źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1966

    Dziewczynka aż zamrugała oczami ze zdziwienia. - Co takiego?! - spytała niedowierzająco.

    źródło: NKJP: Marta Tomaszewska: Pan Tu i Pan Tam, 1986

    Lena spojrzała niedowierzająco, szeroko rozwartymi oczami na rozmówczynię. - Czy... ja dobrze słyszę co proponujesz? Mnie? A może ci nieco odbiło?

    źródło: NKJP: Wiesława Maria Korczyńska: Wróć..., 2001

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. wierzyć

CHRONOLOGIZACJA:
1867, J. Jasieńczyk, "Dziesięć lat niewoli moskiewskiej", books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 02.05.2017