dobudzić - Wielki słownik języka polskiego PAN

z trudem przerwać czyjś sen

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

czynności i stany fizjologiczne

	Koledzy dobudzili Krawczyka, który twardo spał po wyczerpującym wyścigu i sporej dawce pyralginy. źródło: NKJP: Stefan Tuszyński: Pływanie: Zimowe mistrzostwa Polski, Gazeta Wyborcza, 1995-03-20
	Fatalna pora na telefonowanie, ale to jedyna szansa, ktoś przecież musi być na dyżurze. A jeśli wyłączyli centralę albo nie dobudzę portiera? źródło: NKJP: Jacek Głębski: Kuracja, 1998
	Patryk przesypia noce spokojnie. Powiedziałabym, że śpi jak niedźwiedź i trudno go dobudzić. źródło: NKJP: Katarzyna Gajdosz: Zawód: rodzice, Dziennik Polski, 2008-05-31
	Gdy dojechali do celu, przerażony taksówkarz, nie mogąc go dobudzić, wezwał pogotowie, bo myślał, że pasażer umarł mu w drodze. źródło: NKJP: Krystyna Lubelska: Skandalista z Kopca, Polityka, 2004-04-10
	Policjanci mieli kłopoty z dobudzeniem nieodpowiedzialnej babci. Gdy wreszcie udało im się przerwać jej sen, odwieźli ją do izby wytrzeźwień [...]. źródło: NKJP: Dziecko na wycieraczce, Dziennik Polski, 1999-09-25

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dobudziłem +(e)m dobudził	dobudziłam +(e)m dobudziła	dobudziłom +(e)m dobudziło	dobudziliśmy +(e)śmy dobudzili	dobudziłyśmy +(e)śmy dobudziły
2 os.	dobudziłeś +(e)ś dobudził	dobudziłaś +(e)ś dobudziła	dobudziłoś +(e)ś dobudziło	dobudziliście +(e)ście dobudzili	dobudziłyście +(e)ście dobudziły
3 os.	dobudził	dobudziła	dobudziło	dobudzili	dobudziły

bezosobnik: dobudzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dobudźmy
2 os.	dobudź	dobudźcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dobudziłbym bym dobudził	dobudziłabym bym dobudziła	dobudziłobym bym dobudziło	dobudzilibyśmy byśmy dobudzili	dobudziłybyśmy byśmy dobudziły
2 os.	dobudziłbyś byś dobudził	dobudziłabyś byś dobudziła	dobudziłobyś byś dobudziło	dobudzilibyście byście dobudzili	dobudziłybyście byście dobudziły
3 os.	dobudziłby by dobudził	dobudziłaby by dobudziła	dobudziłoby by dobudziło	dobudziliby by dobudzili	dobudziłyby by dobudziły

bezosobnik: dobudzono by

bezokolicznik: dobudzić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: dobudziwszy

gerundium: dobudzenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: dobudzony

odpowiednik aspektowy: dobudzać

+

dobudzić

+

KOGO

Zob. budzić