-
1.
w mitologii rzymskiej: bożek płodności i urodzaju, przedstawiany jako mężczyzna z koźlimi nogami i rogami -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
literatura
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
wierzenia i przesądy -
synonimy: satyr
-
- dziki faun; faunowie leśni
- nimfy i fauny
- tańczące fauny
-
W Metamorfozach Owidiusza jest opis ucieczki nimfy Dafne przed ścigającym ją faunem. Nimfa, nie chcąc się dostać w łapy prześladowcy, zostaje zamieniona przez matkę, boginkę rzeczną, w drzewo laurowe.
źródło: NKJP: Manuela Gretkowska: Tarot paryski, 1999
Trupa faunów fikała w sprośnym tańcu, będącym adoracją fallusa, ale mało kto zwracał na nich uwagę.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Dzieci nocy, 2001
Pasterze Teokryta byli poganami i bożkiem pogańskim był rządzący w pastoralnym świecie Pan. A przede wszystkim pogański był ideał miłości zmysłowej, miłości pasterza i pasterki, nimfy i fauna.
źródło: NKJP: Jarosław Marek Rymkiewicz: Myśli różne o ogrodach, 2010
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. faun
faunowie
ndepr fauny
depr D. fauna
faunów
C. faunowi
faunom
B. fauna
faunów
N. faunem
faunami
Ms. faunie
faunach
W. faunie
faunowie
ndepr fauny
depr -
łac. Faunus