karawaniarz

W końcu pojawił się czarny samochód z przyciemnionymi szybami i zabrał zwłoki. Jak dowiedzieliśmy się nieoficjalnie, poślizg w transporcie ciała spowodowany był nawałem pracy karawaniarzy.

źródło: NKJP: (HSZ): Ofiara zawału zmarła, Gazeta Krakowska, 2005-12-20

Koń karawaniarza już padł i teraz Żydzi, prężąc suche piszczele, zaprzęgali się do karawanu, aby pod skrzydłami magistratu unieść ciała i za marne grosze, wypłacone przez gminę dopełnić ostatniej posługi.

źródło: NKJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1971

Żałobnicy [...] stwierdzili, że grób nie został wykopany. [...] Niosący trumnę karawaniarze postawili ją zwyczajnie na ziemi, ksiądz odprawił nad nią zwykłą ceremonię i wszyscy sobie poszli.

źródło: NKJP: Zmarłego pogrzebać... nie miał kto, Gazeta Brodnicka, 2011

Nic też dziwnego, że wśród karawaniarzy ubieranie nieboszczyków uchodziło za bardzo intratny interes.

źródło: NKJP: U nas, na Hożej, Gazeta Wyborcza, 1994-08-17