opustoszyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

spowodować ogromne zniszczenia w jakimś miejscu

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

stan skupienia, trwałość materii

synonimy:

spustoszyć

W XVIII wieku monaster opustoszyli Turcy. I pozostawał on w ruinie do 1836 roku [...].

źródło: Internet: .przegladprawoslawny.pl

Nieoczekiwanie i z nadzwyczajnym okrucieństwem zaatakowali i opustoszyli ogromnie połacie ziemi.

źródło: Internet: pl.4story.gameforge.com

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	opustoszyłem +(e)m opustoszył	opustoszyłam +(e)m opustoszyła	opustoszyłom +(e)m opustoszyło	opustoszyliśmy +(e)śmy opustoszyli	opustoszyłyśmy +(e)śmy opustoszyły
2 os.	opustoszyłeś +(e)ś opustoszył	opustoszyłaś +(e)ś opustoszyła	opustoszyłoś +(e)ś opustoszyło	opustoszyliście +(e)ście opustoszyli	opustoszyłyście +(e)ście opustoszyły
3 os.	opustoszył	opustoszyła	opustoszyło	opustoszyli	opustoszyły

bezosobnik: opustoszono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		opustoszmy
2 os.	opustosz	opustoszcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	opustoszyłbym bym opustoszył	opustoszyłabym bym opustoszyła	opustoszyłobym bym opustoszyło	opustoszylibyśmy byśmy opustoszyli	opustoszyłybyśmy byśmy opustoszyły
2 os.	opustoszyłbyś byś opustoszył	opustoszyłabyś byś opustoszyła	opustoszyłobyś byś opustoszyło	opustoszylibyście byście opustoszyli	opustoszyłybyście byście opustoszyły
3 os.	opustoszyłby by opustoszył	opustoszyłaby by opustoszyła	opustoszyłoby by opustoszyło	opustoszyliby by opustoszyli	opustoszyłyby by opustoszyły

bezosobnik: opustoszono by

bezokolicznik: opustoszyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: opustoszywszy

gerundium: opustoszenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: opustoszony

odpowiednik aspektowy: opustaszać

+

opustoszyć

+

CO

Zob. pustoszyć