-
1.
oddziałując ogniem i dymem, sprawić, że zwierzę lub człowiek opuszcza kryjówkę, w której się znajduje -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt -
hiperonimy: przegonić
przepędzić
wygonić
wypchnąć
wypędzić
-
[...] sędziwe drzewo w owym czasie najprawdopodobniej już dogorywało. Jego koniec przypieczętował pożar, który objął pień drzewa w 1812 r. podczas próby wykurzenia lisa z nory znajdującej się między korzeniami dębu.
źródło: NKJP: Paweł Zarzyński, Robert Tomusiak: Najsłynniejsze drzewa Polski. Dąb Baublis, Las Polski, 2009-05-01
Najstarsze schronienia ludzkie są znajdowane w jaskiniach - wprawdzie gotowych do wynajęcia, bezpiecznych i solidnych, ale zimnych i ciemnych. Ognisko płonęło tam całą dobę. Jeśli jaskinia była zajęta przez zwierzęta, ogień służył też do wykurzenia poprzednich lokatorów.
źródło: NKJP: Agnieszka Krzemińska: Świetlana przyszłość, Polityka, 2009-03-28
Zauważyli, że wokół pełno jest pajęczyn z dużymi pająkami. Bali się, więc postanowili wykurzyć je dymem. Zaczęli rzucać w ich stronę podpalone gazety.
źródło: NKJP: (MM, MT): Sezon na pożary, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2007-09-22
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. wykurzę
wykurzymy
2 os. wykurzysz
wykurzycie
3 os. wykurzy
wykurzą
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. wykurzyłem
+(e)m wykurzył
wykurzyłam
+(e)m wykurzyła
wykurzyłom
+(e)m wykurzyło
wykurzyliśmy
+(e)śmy wykurzyli
wykurzyłyśmy
+(e)śmy wykurzyły
2 os. wykurzyłeś
+(e)ś wykurzył
wykurzyłaś
+(e)ś wykurzyła
wykurzyłoś
+(e)ś wykurzyło
wykurzyliście
+(e)ście wykurzyli
wykurzyłyście
+(e)ście wykurzyły
3 os. wykurzył
wykurzyła
wykurzyło
wykurzyli
wykurzyły
bezosobnik: wykurzono
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. wykurzmy
2 os. wykurz
wykurzcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. wykurzyłbym
bym wykurzył
wykurzyłabym
bym wykurzyła
wykurzyłobym
bym wykurzyło
wykurzylibyśmy
byśmy wykurzyli
wykurzyłybyśmy
byśmy wykurzyły
2 os. wykurzyłbyś
byś wykurzył
wykurzyłabyś
byś wykurzyła
wykurzyłobyś
byś wykurzyło
wykurzylibyście
byście wykurzyli
wykurzyłybyście
byście wykurzyły
3 os. wykurzyłby
by wykurzył
wykurzyłaby
by wykurzyła
wykurzyłoby
by wykurzyło
wykurzyliby
by wykurzyli
wykurzyłyby
by wykurzyły
bezosobnik: wykurzono by
bezokolicznik: wykurzyć
imiesłów przysłówkowy uprzedni: wykurzywszy
gerundium: wykurzenie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wykurzenie
wykurzenia
D. wykurzenia
wykurzeń
C. wykurzeniu
wykurzeniom
B. wykurzenie
wykurzenia
N. wykurzeniem
wykurzeniami
Ms. wykurzeniu
wykurzeniach
W. wykurzenie
wykurzenia
imiesłów przymiotnikowy bierny: wykurzony
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. wykurzony
wykurzony
wykurzony
wykurzone
wykurzona
D. wykurzonego
wykurzonego
wykurzonego
wykurzonego
wykurzonej
C. wykurzonemu
wykurzonemu
wykurzonemu
wykurzonemu
wykurzonej
B. wykurzonego
wykurzonego
wykurzony
wykurzone
wykurzoną
N. wykurzonym
wykurzonym
wykurzonym
wykurzonym
wykurzoną
Ms. wykurzonym
wykurzonym
wykurzonym
wykurzonym
wykurzonej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. wykurzeni
wykurzeni
wykurzone
wykurzone
D. wykurzonych
wykurzonych
wykurzonych
wykurzonych
C. wykurzonym
wykurzonym
wykurzonym
wykurzonym
B. wykurzonych
wykurzonych
wykurzonych
wykurzone
N. wykurzonymi
wykurzonymi
wykurzonymi
wykurzonymi
Ms. wykurzonych
wykurzonych
wykurzonych
wykurzonych
odpowiednik aspektowy: wykurzać
-
+ wykurzyć + KOGO/CO + SKĄD + (CZYM) -
Zob. kurzyć
-
+ wykurzyć + KOGO/CO + SKĄD + (CZYM)