przygasić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

spowodować, że coś zaczęło słabiej się palić lub słabiej świecić

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

kolory i światło

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

temperatura i ogień

Nie padało długo, ale deszcz był obfity i przygasił ogień.

źródło: NKJP: Olena Skwiecińska: Gdy płoną lasy, Gazeta Wyborcza, 1992-08-21

Przed przyjazdem PSP pracownikom stacji obsługi udało się nieco przygasić płomienie.

źródło: NKJP: Dziennik Polski, 2000-08-10

Kiedy przygasił światło, zrobiło się naprawdę intymnie.

źródło: NKJP: Piotr Krawczyk: Plamka światła, 1997

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	przygasiłem +(e)m przygasił	przygasiłam +(e)m przygasiła	przygasiłom +(e)m przygasiło	przygasiliśmy +(e)śmy przygasili	przygasiłyśmy +(e)śmy przygasiły
2 os.	przygasiłeś +(e)ś przygasił	przygasiłaś +(e)ś przygasiła	przygasiłoś +(e)ś przygasiło	przygasiliście +(e)ście przygasili	przygasiłyście +(e)ście przygasiły
3 os.	przygasił	przygasiła	przygasiło	przygasili	przygasiły

bezosobnik: przygaszono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		przygaśmy
2 os.	przygaś	przygaście

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	przygasiłbym bym przygasił	przygasiłabym bym przygasiła	przygasiłobym bym przygasiło	przygasilibyśmy byśmy przygasili	przygasiłybyśmy byśmy przygasiły
2 os.	przygasiłbyś byś przygasił	przygasiłabyś byś przygasiła	przygasiłobyś byś przygasiło	przygasilibyście byście przygasili	przygasiłybyście byście przygasiły
3 os.	przygasiłby by przygasił	przygasiłaby by przygasiła	przygasiłoby by przygasiło	przygasiliby by przygasili	przygasiłyby by przygasiły

bezosobnik: przygaszono by

bezokolicznik: przygasić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: przygasiwszy

gerundium: przygaszenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: przygaszony

odpowiednik aspektowy: przygaszać

+

przygasić

+

CO

Zob. gasić