-
2.
pot. żołnierz policji wojskowej w Polsce przed drugą wojną światową; mający żółty element ubrania -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
policja i inne służby mundurowe
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Przed wojną żołnierz nie używał słowa żandarm, tylko kanarek [...].
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 14.04.2000 r.
Pewnego razu na zabawie doszło między nimi do bójki. Leon zwiał, ale Zabłockiego kanarki przyprowadziły do dowództwa pułku.
źródło: NKJP: Igor Newerly: Pamiątka z Celulozy, 1952
Proszę pani - powiedziała - u Okuliczów jest rewizja. - Kanarki szukają kasy sztabowej - zaseplenił Czesław - wszystko przewracają.
źródło: NKJP: Witold Zalewski: Pożegnanie twierdzy, 2000
- Godzina nie minęła, jak zdezerterowała cała kompania. - Puścili? - Rozbroili kanarków. Major Bari przyleciał ze swoimi, omal nie doszło do strzelaniny.
źródło: NKJP: Roman Bratny: Kolumbowie - rocznik 20, 1957
[...] Uważały, że w polskiej szarości mundurowej wyróżniają się jedynie strzelcy podhalańscy z piórem przy czapce i w pelerynie oraz postawni żandarmi, z racji żółtych sznurów przy naramiennikach zwani kanarkami.
źródło: NKJP: Ryszard Sługocki: Na przekór i na bakier, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kanarek
kanarkowie
ndepr kanarki
depr D. kanarka
kanarków
C. kanarkowi
kanarkom
B. kanarka
kanarków
N. kanarkiem
kanarkami
Ms. kanarku
kanarkach
W. kanarku
kanarkowie
ndepr kanarki
depr -
Od: kanar