kariatyda

Zadania dla dzieci nie były wcale takie proste. Musiały one np. znaleźć przy al. Wojska Polskiego najsilniejszą kobietę Kociewia i dowiedzieć się, ile ma lat. Była nią kariatyda podtrzymująca balkon jednej z kamienic.

źródło: NKJP: Jacek Legawski: W poszukiwaniu skarbu, Dziennik Bałtycki, 2005-09-22

[...] Przyszło mu do głowy, że mógłby być kariatydą, podpierać owe dwie ciężkie półkule wzniesionymi ramionami, napinać muskuły.

źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Opowiadania i donosy 1980-1989, 1989

Ich losom przypatrywały się uważnie nie tylko wścibskie sąsiadki, ale i secesyjne maszkarony o wydatnych wargach oraz piersiaste kariatydy, podpierające balkony wątłymi barkami i bukietami lilii [...].

źródło: NKJP: Jacek Dehnel: Lala, 2008

Stawałem przed fasadami austro-węgierskich gmachów, oper, filharmonii, secesyjnych pałaców z pozieleniałymi kopułami, setkami gzymsów, rzeźb, portali, atlasów, kariatyd, maszkaronów, nisz, tralek, wykuszów [...].

źródło: NKJP: Maciej Kuczyńsk: Podróż, 2005

Czasy nam bliższe nie zapomniały o atlantach i kariatydach, dalej podtrzymujących belkowania lub balkony. Spotkać je można na przykład we wnętrzu krakowskiego Teatru im. Słowackiego, gdzie na wprost siebie umieszczono atlanta i kariatydę.

źródło: NKJP: (X): Wieczni tragarze, Dziennik Polski, 2000-08-30