megaloman

  • książk.  pejorat.  mężczyzna żywiący przekonanie o własnej wyjątkowej wartości połączone ze skłonnością do przeceniania swoich możliwości
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

  • synonimy:  zarozumialec
  • - Był strasznym megalomanem i absolutnym egocentrykiem - mówi Krasnodębski. - Uważał, że zna się na wszystkim na świecie, a wszystko, co napisał, jest non plus ultra.

    źródło: NKJP: Mariusz Urbanek: Zły Tyrmand, 1992

    Czy człowiek, który myślał, że jest w stanie pokonać samemu wszystkie kraje w Europie, nie zasługuje na miano megalomana?

    źródło: NKJP: Internet

    Terroryści religijni są psychopatycznymi megalomanami uważającymi się za miecz boży, ponad prawem, ponad społeczeństwem, ponad cierpieniem zwykłych ludzi.

    źródło: NKJP: Adam Krzemiński: Bóg tak chciał, Polityka, 2001-11-03

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. megaloman
    megalomani
    ndepr
    megalomany
    depr
    D. megalomana
    megalomanów
    C. megalomanowi
    megalomanom
    B. megalomana
    megalomanów
    N. megalomanem
    megalomanami
    Ms. megalomanie
    megalomanach
    W. megalomanie
    megalomani
    ndepr
    megalomany
    depr

  • internac.

    fr. mégalomane

    niem. Megalomane

    wł. megalomane

    Możliwe też, że wyraz polski jest derywatem od megalomania; zob. megalomania

CHRONOLOGIZACJA:
1902, SJPWar
Data ostatniej modyfikacji: 28.03.2017