-
1.a
narzędzie tkackie mające kształt wałka o zaostrzonych końcach, na który nawinięta jest przędza, następnie odwijana szybko ruchem, aby utworzyć w określony sposób tkaninę -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Ubranie
czynności, przedmioty i osoby związane z robieniem i noszeniem ubrań -
- kądziel i wrzeciono
- kształt wrzeciona
-
Na istniejącej jeszcze centralnej kolumnie studni tkwił niegdyś wizerunek tkacza z atrybutami zawodu: wrzecionem i motkiem wełny.
źródło: NKJP: Jerzy Piotr Majchrzak: Historia, Kronika Ziemi Żarskiej nr 1, 1998
[...] domek kipiał od starych kołowrotków, wrzecion, garnków, kilimów i wszelakiego drzewnego sprzętu.
źródło: NKJP: W cieniu stolicy, Wieści Podwarszawskie nr 22, 1998
Tkała przez cały czas. Jej zręczne palce biegały wzdłuż osnowy, sprawdzając, czy któraś z nitek nie jest zerwana. Wprawiane w ruch szarpaniem za sznurek wrzeciono turlało się w jedną i w drugą stronę, ciągnąc za sobą nić i płótno, pojawiało się jakby znikąd w zawrotnym tempie.
źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Tkacz iluzji, 2004
[...] fabryka Scheiblera rozrosła się w wielki kombinat liczący 200 tys. wrzecion przędzalniczych i 4 tys. krosien mechanicznych.
źródło: NKJP: Stefan Kieniewicz: Historia Polski 1795-1918, 1968
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wrzeciono
wrzeciona
D. wrzeciona
wrzecion
C. wrzecionu
wrzecionom
B. wrzeciono
wrzeciona
N. wrzecionem
wrzecionami
Ms. wrzecionie
wrzecionach
W. wrzeciono
wrzeciona
-
psł. *verteno 'wrzeciono; drążek, na którym coś się obraca (np. górny kamień w żarnach)'