-
1.
w dawnym prawie polskim: kara polegająca na sądowym pozbawieniu jakiejś osoby dobrego imienia (renomy) i praw obywatelskich -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
więzienie i kara
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
- publiczna infamia
- kara infamii
- podlegać infamii
- narażony, skazany na infamię
-
Posłem nie mógł zostać ktoś skazany na banicję lub infamię, mający proces w sądzie sejmowym bądź deputat do trybunału.
źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce : od średniowiecza do czasów współczesnych : praca zbiorowa source, 2004
[...] choćby mąż kochał ją bardzo i chciał oszczędzić jej kary i zatrzymać przy sobie, ani nie może, ani nie śmie tego uczynić, bo nie tylko naraziłby się na śmierć z ręki swych krewniaków, ale także zasłużyłby sobie na publiczną infamię i odtąd nie mógłby uczestniczyć w biesiadach, poniżany i wzgardzony przez wszystkich,
źródło: NKJP: Adam Elbanowski: Nowe królestwo Grenady. Historia naturalna, obyczajowa i domniemana, 2006
[...] za kolaborację skazano we Francji po wojnie ok. 40 tys. osób na karę więzienia, przeszło 50 tys. na karę infamii, a sądy cywilne wydały ok. 7 tys. kar śmierci, z których wykonano ok. 800.
źródło: NKJP: Tomasz Szarota: Kolaboranci pod pręgierzem, Gazeta Wyborcza, 1995-07-07
W 1655 roku Anna Maria Radziwiłł została spadkobierczynią majątku po Januszu Radziwille, a opiekę nad nią powierzono Bogusławowi Radziwiłłowi. Po orzeczeniu infamii wobec księcia o opiekę nad posażną panną rościć zaczęli sobie pretensję inni Radziwiłłowie [...]
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. infamia
infamie
D. infamii
infamii
neut infamij
char C. infamii
infamiom
B. infamię
infamie
N. infamią
infamiami
Ms. infamii
infamiach
W. infamio
infamie
Inne uwagi
Zwykle lp
-
łac. infāmia 'niesława, hańba'