melodramatyzm
-
książk. stosowanie środków wyrazu typowych dla melodramatu - utworu literackiego lub filmowego
-
Ms. lp wymawiany: [melodramatyźmie] lub [melodramatyzmie].
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
literatura
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
film -
synonimy: melodramatyczność
-
Barokowe widowiska z melodramatyzmem na poziomie przeciętnego odcinka „Mody na sukces” stanowią kiepską reprezentację krajowej kinematografii.
źródło: NKJP: Ewa Drab, Urszula Lipińska, Konrad Wągrowski, Kamil Witek: Nowe Horyzonty już po raz dziewiąty, Esensja, 2009-09-08
Autorka broni się przed melodramatyzmem sytuacji i sentymentalizmem, stara się o prostotę i realizm, wprowadza nawet elementy humoru, ale robi to bez większego przekonania, bo stawia przede wszystkim na emocje, będąc zdania, że „ludzie uwielbiają płakać na filmie”.
źródło: NKJP: „Tamta strona ciszy”, Dziennik Polski, 1998-03-14
Almodóvar ma swój styl, nie boi się melodramatyzmu, groteski, kiczu. Wszystko mu uchodzi, bo o uczuciach i kobietach opowiada jak nikt.
źródło: NKJP: Magdalena Andrzejczyk: Złe wychowanie, Dziennik Bałtycki, 2004-09-03
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. melodramatyzm
melodramatyzmy
D. melodramatyzmu
melodramatyzmów
C. melodramatyzmowi
melodramatyzmom
B. melodramatyzm
melodramatyzmy
N. melodramatyzmem
melodramatyzmami
Ms. melodramatyzmie
melodramatyzmach
W. melodramatyzmie
melodramatyzmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
może niem. Melodramatismus
Zob. melodramat