-
1.a
tańczony parami dawny taniec towarzyski z figurami -
[kontredãs] lub [kontredans]
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Czas wolny
rozrywka
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
zwyczaje i obyczaje -
- prosić do kontredansa
-
To nie jest muzyka do menueta ani do kontredansa, ani do walca!
źródło: NKJP: Stefan Themerson: Wykład profesora Mmaa, 1969
Podobał mu się coraz więcej rewolucyjny pląs we dwoje w walcu, przejął z uciechą już w Księstwie Warszawskim wprowadzone nowości: kadryla i lansjera, które nawiązywały do zeszłowiecznych kontredansów , gawotów, menuetów.
źródło: NKJP: Stanisław Wasylewski: Życie polskie w XIX wieku, 2008
Tańcami zazwyczaj kierował wodzirej z kolorową kokardą w klapie od fraka; tańczono poloneza, walca, kontredansa z figurami, znowu walca, potem mazura z figurami i tak dalej aż do białego rana.
źródło: NKJP: Irena Domańska-Kubiak: Zakątek pamięci: życie w XIX-wiecznych dworkach kresowych, 2004
Pokazałam im tańce dworskie, kontredanse i tańce towarzyskie.
źródło: NKJP: Co zrobiłem pożytecznego w mijającym tygodniu?, Gazeta Krakowska, 2005-12-16
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kontredans
kontredanse
rzadziej kontredansy
D. kontredansa
kontredansów
C. kontredansowi
kontredansom
B. kontredansa
kontredanse
rzadziej kontredansy
N. kontredansem
kontredansami
Ms. kontredansie
kontredansach
W. kontredansie
kontredanse
kontredansy
-
fr. contredanse