-
1.
wojsk. oficer dowództwa, który kieruje zaopatrzeniem, organizuje transport i komunikację oddziałów oraz zajmuje się wszelkimi innymi sprawami gospodarczymi -
[kwatermistsz], pot. [kwatermisczsz] lub pot. [kwatermiszczsz]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną -
Funkcje jego wzrosły z chwilą wybuchu wojny domowej. W okresie od 10 stycznia do 31 grudnia 1862 r. był kwatermistrzem odpowiedzialnym za wyżywienie i zakwaterowanie tysięcy żołnierzy, którzy przechodzili przez Nowy Jork [...].
źródło: NKJP: Longin Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki, 1999
Któregoś dnia Majewski przyjechał pod komendę żukiem z jakimiś ludźmi. Na oczach remontujących robotników zapakował na samochód kilkanaście płyt marmuru. [...] Kwatermistrz zaczął wyjaśniać sprawę i dowiedział się od robotników, że marmur wywiózł „taki mały siwy major” .
źródło: NKJP: Jerzy Jachowicz: Korupcja w policji zielonogórskiej, Gazeta Wyborcza, 1995-12-09
Co do strat wśród piechoty - trudno powiedzieć, ponieważ spadochroniarze działali w maksymalnym rozproszeniu tak, że z przymusu artylerzyści, wyżsi oficerowie, sztabowcy, kwatermistrzowie i lekarze walczyli w pierwszym szeregu z przeciwnikiem.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kwatermistrz
kwatermistrze
kwatermistrzowie
ndepr kwatermistrze
depr D. kwatermistrza
kwatermistrzów
C. kwatermistrzowi
kwatermistrzom
B. kwatermistrza
kwatermistrzów
N. kwatermistrzem
kwatermistrzami
Ms. kwatermistrzu
kwatermistrzach
W. kwatermistrzu
kwatermistrze
kwatermistrzowie
ndepr kwatermistrze
depr -
niem. Quartiermeister
Zob. kwatera, mistrz