furkotać - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.b

poruszając się szybko w powietrzu lub na wietrze, wydawać charakterystyczny dźwięk, który przypomina odgłos, jaki można usłyszeć, gdy ptaki zrywają się do lotu, mocno uderzając skrzydłami lub gdy jakiś materiał powiewa na wietrze, silnie uderzany przez porywy powietrza

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

dźwięki

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

Relacje znaczeniowe

synonimy:

furczeć
furkać

Połączenia

fartuch, plandeka, płaszcz, żagiel; strzała furkocze; chorągiewki, chorągwie, chusty, firanki, proporczyki, spódnice, wstęgi; pociski furkoczą
furkotać na wietrze, w powietrzu

Cytaty

	Franek spojrzał: stała tam na szczycie, dużo, dużo wyżej od niego, obracała się w kółko w furkocie spódnicy, nie obracała się szybko, ale spódnica furkotała, jakby tam w górze wiał silny wiatr, który dął w tę spódnicę, i w pewnym momencie zmęczonym oczom chłopca wydało się, że to nie spódnica, że żagiel furkoce [...]. źródło: NKJP: Marta Tomaszewska: Wielkolud z Jaskini Piratów albo Tajemnica czwartej ściany, 2001
	Na wietrze furkoczą chorągiewki, którymi obwieszona jest framuga drzwi od tamtej strony, słychać sceniczny gwizd wiatru, wichury. źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Teatr 4, 1967
	Jeden ze skrytych na krużganku kuszników nie wytrzymał napięcia i wystrzelił okuty żelazem bełt, który gwizdnął niegroźnie nad głowami przybyszów. W odpowiedzi posłano mu furkoczącą strzałę. źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Metamorfozy, 2004
	Żołnierze biegli i strzelali, w górze furkotały pociski, po obu stronach drogi długimi seriami zanosiły się cekaemy. źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Wojna futbolowa, 2005

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	furkocę furkoczę	furkocemy furkoczemy
2 os.	furkocesz furkoczesz	furkocecie furkoczecie
3 os.	furkoce furkocze	furkocą furkoczą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	furkotałem +(e)m furkotał	furkotałam +(e)m furkotała	furkotałom +(e)m furkotało	furkotaliśmy +(e)śmy furkotali	furkotałyśmy +(e)śmy furkotały
2 os.	furkotałeś +(e)ś furkotał	furkotałaś +(e)ś furkotała	furkotałoś +(e)ś furkotało	furkotaliście +(e)ście furkotali	furkotałyście +(e)ście furkotały
3 os.	furkotał	furkotała	furkotało	furkotali	furkotały

bezosobnik: furkotano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę furkotał będę furkotać	będę furkotała będę furkotać	będę furkotało będę furkotać	będziemy furkotali będziemy furkotać	będziemy furkotały będziemy furkotać
2 os.	będziesz furkotał będziesz furkotać	będziesz furkotała będziesz furkotać	będziesz furkotało będziesz furkotać	będziecie furkotali będziecie furkotać	będziecie furkotały będziecie furkotać
3 os.	będzie furkotał będzie furkotać	będzie furkotała będzie furkotać	będzie furkotało będzie furkotać	będą furkotali będą furkotać	będą furkotały będą furkotać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		furkoczmy
2 os.	furkocz	furkoczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	furkotałbym bym furkotał	furkotałabym bym furkotała	furkotałobym bym furkotało	furkotalibyśmy byśmy furkotali	furkotałybyśmy byśmy furkotały
2 os.	furkotałbyś byś furkotał	furkotałabyś byś furkotała	furkotałobyś byś furkotało	furkotalibyście byście furkotali	furkotałybyście byście furkotały
3 os.	furkotałby by furkotał	furkotałaby by furkotała	furkotałoby by furkotało	furkotaliby by furkotali	furkotałyby by furkotały

bezosobnik: furkotano by

bezokolicznik: furkotać

imiesłów przysłówkowy współczesny:

furkocąc
furkocząc

gerundium: furkotanie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	furkotanie	furkotania
D.	furkotania	furkotań
C.	furkotaniu	furkotaniom
B.	furkotanie	furkotania
N.	furkotaniem	furkotaniami
Ms.	furkotaniu	furkotaniach
W.	furkotanie	furkotania

imiesłów przymiotnikowy czynny: furkocący

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	furkocący furkoczący	furkocący furkoczący	furkocący furkoczący	furkocące furkoczące	furkocąca furkocząca
D.	furkocącego furkoczącego	furkocącego furkoczącego	furkocącego furkoczącego	furkocącego furkoczącego	furkocącej furkoczącej
C.	furkocącemu furkoczącemu	furkocącemu furkoczącemu	furkocącemu furkoczącemu	furkocącemu furkoczącemu	furkocącej furkoczącej
B.	furkocącego furkoczącego	furkocącego furkoczącego	furkocący furkoczący	furkocące furkoczące	furkocącą furkoczącą
N.	furkocącym furkoczącym	furkocącym furkoczącym	furkocącym furkoczącym	furkocącym furkoczącym	furkocącą furkoczącą
Ms.	furkocącym furkoczącym	furkocącym furkoczącym	furkocącym furkoczącym	furkocącym furkoczącym	furkocącej furkoczącej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	furkocący furkoczący	furkocący furkoczący	furkocące furkoczące	furkocące furkoczące
D.	furkocących furkoczących	furkocących furkoczących	furkocących furkoczących	furkocących furkoczących
C.	furkocącym furkoczącym	furkocącym furkoczącym	furkocącym furkoczącym	furkocącym furkoczącym
B.	furkocących furkoczących	furkocących furkoczących	furkocących furkoczących	furkocące furkoczące
N.	furkocącymi furkoczącymi	furkocącymi furkoczącymi	furkocącymi furkoczącymi	furkocącymi furkoczącymi
Ms.	furkocących furkoczących	furkocących furkoczących	furkocących furkoczących	furkocących furkoczących

odpowiednik aspektowy: zafurkotać

Pochodzenie

Zob. furkać