furkotać

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

3. komuś w nosie

  • Definicja

    3.

    wydawać charakterystyczne niskie, charczące dźwięki spowodowane czymś, co utrudnia swobodny i prawidłowy przepływ powietrza, lub spowodowane zaburzeniami w trawieniu
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

    czynności i stany fizjologiczne


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Choroby i ich leczenie

    przyczyny, objawy i skutki chorób

  • Relacje znaczeniowe
    synonimy:  furczeć
  • Połączenia
    • furkotać komuś w klatce piersiowej, w nosie
  • Cytaty

    Po 3 dniach wróciłam do przychodni, bo w jej nosku nadal furkotało i charczało.

    źródło: Internet: kolorywspomnien.blox.pl/2012

    Jak nie wydłubię kozy z nosa, to będę głośno i z furkoczącą kozą oddychał przecież, nie?

    źródło: NKJP: Internet

    Bez żadnych antybiotyków,zastrzyków, syropów i różnego rodzaju leków [...] przestało mu furkotać w oskrzelach [...].

    źródło: Internet: rodzice.pl/forum

    No ja chyba też mam nietolerancję laktozy, zjadłam jogurt i brzuch mnie zabolał, zaczęło furkotać i zaraz do łazienki [...].

    źródło: Internet: netkobiety.pl/forum
  • Odmiana

    część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. furkocę
    furkoczę
    		 furkocemy
    furkoczemy
    2 os. furkocesz
    furkoczesz
    		 furkocecie
    furkoczecie
    3 os. furkoce
    furkocze
    		 furkocą
    furkoczą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. furkotałem
    +(e)m furkotał
    		 furkotałam
    +(e)m furkotała
    		 furkotałom
    +(e)m furkotało
    		 furkotaliśmy
    +(e)śmy furkotali
    		 furkotałyśmy
    +(e)śmy furkotały
    2 os. furkotałeś
    +(e)ś furkotał
    		 furkotałaś
    +(e)ś furkotała
    		 furkotałoś
    +(e)ś furkotało
    		 furkotaliście
    +(e)ście furkotali
    		 furkotałyście
    +(e)ście furkotały
    3 os. furkotał
    		 furkotała
    		 furkotało
    		 furkotali
    		 furkotały

    bezosobnik: furkotano

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę furkotał
    będę furkotać
    		 będę furkotała
    będę furkotać
    		 będę furkotało
    będę furkotać
    		 będziemy furkotali
    będziemy furkotać
    		 będziemy furkotały
    będziemy furkotać
    2 os. będziesz furkotał
    będziesz furkotać
    		 będziesz furkotała
    będziesz furkotać
    		 będziesz furkotało
    będziesz furkotać
    		 będziecie furkotali
    będziecie furkotać
    		 będziecie furkotały
    będziecie furkotać
    3 os. będzie furkotał
    będzie furkotać
    		 będzie furkotała
    będzie furkotać
    		 będzie furkotało
    będzie furkotać
    		 będą furkotali
    będą furkotać
    		 będą furkotały
    będą furkotać

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. furkoczmy
    2 os. furkocz
    		 furkoczcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. furkotałbym
    bym furkotał
    		 furkotałabym
    bym furkotała
    		 furkotałobym
    bym furkotało
    		 furkotalibyśmy
    byśmy furkotali
    		 furkotałybyśmy
    byśmy furkotały
    2 os. furkotałbyś
    byś furkotał
    		 furkotałabyś
    byś furkotała
    		 furkotałobyś
    byś furkotało
    		 furkotalibyście
    byście furkotali
    		 furkotałybyście
    byście furkotały
    3 os. furkotałby
    by furkotał
    		 furkotałaby
    by furkotała
    		 furkotałoby
    by furkotało
    		 furkotaliby
    by furkotali
    		 furkotałyby
    by furkotały

    bezosobnik: furkotano by

    bezokolicznik: furkotać

    imiesłów przysłówkowy współczesny:

    furkocąc
    furkocząc

    gerundium: furkotanie

    imiesłów przymiotnikowy czynny: furkocący

    odpowiednik aspektowy: zafurkotać

  • Składnia
    bez ograniczeń + furkotać +
    (KOMU) + (w CZYM)
  • Pochodzenie

    Zob. furkać