-
1.
książk. osoba, która odrzuca możliwość oceny postępowania człowieka według kryteriów moralnych i neguje moc obowiązującą uznanych społecznie norm moralnych -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
Bodaj najbardziej tajemniczy bohater jednej z największych powieści w historii literatury światowej - „Biesów” Fiodora Dostojewskiego. Kim był Stawrogin? Nihilistą, immoralistą , błaznem, a może po prostu wariatem?
źródło: NKJP: Marcin Piasecki: Tragiczny książę Harry, Gazeta Wyborcza, 1996-06-04
Jako reprezentatywne dla dzisiejszego pisania Czapliński uznał trzy typy autorów, nazywając ich rzemieślnikami, kpiarzami i immoralistami. Do pierwszych zaliczył Pawła Huelle, Olgę Tokarczuk i Magdalenę Tulli, do kpiarzy Jerzego Pilcha, Marka Bieńczyka, Jakuba Szapera, zaś immoralistami nazwał Gretkowską, Filipiak, Stasiuka, Goerke i Rudzką.
źródło: NKJP: Krzysztof Varga: Nagroda dla PrzemysławaCzaplińskiego dowodzi przebudzenia uniwersyteckiej krytyki, Gazeta Wyborcza, 1997-12-18
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. immoralista
immoraliści
ndepr immoralisty
depr D. immoralisty
immoralistów
C. immoraliście
immoralistom
B. immoralistę
immoralistów
N. immoralistą
immoralistami
Ms. immoraliście
immoralistach
W. immoralisto
immoraliści
ndepr immoralisty
depr -
internac.
ang. immoralist
fr. immoraliste
niem. Immoralist
Od: moralista