dokomponować (muzykę) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

dodać jako uzupełnienie istniejącego już utworu muzycznego

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność artystyczna człowieka

muzyka

hiperonimy:

dodać

	A po co ta wieża? Będzie się z niej grało dalszy ciąg hejnału, który trzeba dokomponować. źródło: NKJP: Dariusz Bartoszewicz: Obdarować Kraków, Gazeta Wyborcza, 1996-12-20
	Zestawił pięć wybranych kaprysów Paganiniego w przemyślanej kolejności i dokomponował do nich akompaniament na niewielki zespół. źródło: NKJP: Adam Walaciński: Romantycznie i lirycznie, Dziennik Polski, 2005-08-22
	Na urodziny przyszłego króla biskup Stanisław Ciołek dokomponował do utworu Mikołaja z Radomia panegiryczny, nowy tekst. źródło: NKJP: Internet
	- Było dla mnie rzeczą jasną, że Credo stanowić będzie punkt główny mszalnej całości. Rozrosło się ono jednak do rozmiarów całości samoistnej. Stoi ono samotnie i nic już chyba do niego nie dokomponuję - pisał Krzysztof Penderecki do Helmutha Rillinga. źródło: NKJP: Credo na Nowy Wiek, Dziennik Polski, 2000-12-11
	Występuje w duecie ze skrzypkiem Januszem Wawrowskim, grając z nim kaprysy Paganiniego z dokomponowanym przez siebie głosem wiolonczelowym. źródło: NKJP: Dorota Szwarcman: Nominacje. Muzyka poważna, Polityka nr 49 (2734), 2009

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dokomponowałem +(e)m dokomponował	dokomponowałam +(e)m dokomponowała	dokomponowałom +(e)m dokomponowało	dokomponowaliśmy +(e)śmy dokomponowali	dokomponowałyśmy +(e)śmy dokomponowały
2 os.	dokomponowałeś +(e)ś dokomponował	dokomponowałaś +(e)ś dokomponowała	dokomponowałoś +(e)ś dokomponowało	dokomponowaliście +(e)ście dokomponowali	dokomponowałyście +(e)ście dokomponowały
3 os.	dokomponował	dokomponowała	dokomponowało	dokomponowali	dokomponowały

bezosobnik: dokomponowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dokomponujmy
2 os.	dokomponuj	dokomponujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dokomponowałbym bym dokomponował	dokomponowałabym bym dokomponowała	dokomponowałobym bym dokomponowało	dokomponowalibyśmy byśmy dokomponowali	dokomponowałybyśmy byśmy dokomponowały
2 os.	dokomponowałbyś byś dokomponował	dokomponowałabyś byś dokomponowała	dokomponowałobyś byś dokomponowało	dokomponowalibyście byście dokomponowali	dokomponowałybyście byście dokomponowały
3 os.	dokomponowałby by dokomponował	dokomponowałaby by dokomponowała	dokomponowałoby by dokomponowało	dokomponowaliby by dokomponowali	dokomponowałyby by dokomponowały

bezosobnik: dokomponowano by

bezokolicznik: dokomponować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: dokomponowawszy

gerundium: dokomponowanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: dokomponowany

odpowiednik aspektowy: dokomponowywać

+

dokomponować

+

CO + (do CZEGO)

Od: komponować