zmanierować

  • książk.  spowodować, że u kogoś wykształca się maniera – postrzegana negatywnie cecha charakterystyczna dla czyjegoś sposobu bycia
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

  • Kieślowski i „Piwnica”, to było niebo i piekło. Ja długo do „Piwnicy” nie chodziłem bojąc się, że mnie zmanieruje. Potem okazało się, że Piotr Skrzynecki to drugi obok Kieślowskiego wielki człowiek, jakiego poznałem w życiu.

    źródło: NKJP: Płynąc pod prąd, Dziennik Polski, 2001-10-05

    [...] ówczesna dziekan, powiedziała mi: Zbyniu, teraz cię nie przyjmiemy, pójdziesz na sezon do teatru w Jeleniej Górze, a potem od razu do nas, na drugi rok.[...] zamiast do Jeleniej Góry pojechałem do Warszawy. Mówię o tym Zdzisiowi Maklakiewiczowi, z którym byłem zaprzyjaźniony, a on na to: Jak się cieszę, w tej szkole tylko by cię zmanierowali.

    źródło: NKJP: Jolanta Ciosek: W połowie drogi, Dziennik Polski, 2005-02-18

    Gustaw nie był specjalnie kreatywny. Zmanierowało go piętnaście lat dryfowania w galerach z pieniędzmi, za bardzo, żeby mógł się wysilić na całkowitą fikcję.

    źródło: NKJP:Piotr Czerwiński:Przebiegum życiae czyli Kartonowa sieć, 2009

    [...] jak wszedłem do studia nagrań i zacząłem śpiewać, poczułem bluesa. Mam dużą oktawę - chwali się. [...] Czy ta popularność nie zmanierowała Kuby? - Dbamy o to, żeby tak nie było. Kuba nie chodzi na dyskoteki. Nie pali. Nie pije alkoholu. Uczy się nieźle.[...]

    źródło: NKJP: Ryszarda Wojciechowska: Medialny Kuba, Dziennik Bałtycki, 2002-01-26

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. zmanieruję
    zmanierujemy
    2 os. zmanierujesz
    zmanierujecie
    3 os. zmanieruje
    zmanierują

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. zmanierowałem
    +(e)m zmanierował
    zmanierowałam
    +(e)m zmanierowała
    zmanierowałom
    +(e)m zmanierowało
    zmanierowaliśmy
    +(e)śmy zmanierowali
    zmanierowałyśmy
    +(e)śmy zmanierowały
    2 os. zmanierowałeś
    +(e)ś zmanierował
    zmanierowałaś
    +(e)ś zmanierowała
    zmanierowałoś
    +(e)ś zmanierowało
    zmanierowaliście
    +(e)ście zmanierowali
    zmanierowałyście
    +(e)ście zmanierowały
    3 os. zmanierował
    zmanierowała
    zmanierowało
    zmanierowali
    zmanierowały

    bezosobnik: zmanierowano

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. zmanierujmy
    2 os. zmanieruj
    zmanierujcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. zmanierowałbym
    bym zmanierował
    zmanierowałabym
    bym zmanierowała
    zmanierowałobym
    bym zmanierowało
    zmanierowalibyśmy
    byśmy zmanierowali
    zmanierowałybyśmy
    byśmy zmanierowały
    2 os. zmanierowałbyś
    byś zmanierował
    zmanierowałabyś
    byś zmanierowała
    zmanierowałobyś
    byś zmanierowało
    zmanierowalibyście
    byście zmanierowali
    zmanierowałybyście
    byście zmanierowały
    3 os. zmanierowałby
    by zmanierował
    zmanierowałaby
    by zmanierowała
    zmanierowałoby
    by zmanierowało
    zmanierowaliby
    by zmanierowali
    zmanierowałyby
    by zmanierowały

    bezosobnik: zmanierowano by

    bezokolicznik: zmanierować

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: zmanierowawszy

    gerundium: zmanierowanie

    imiesłów przymiotnikowy bierny: zmanierowany

    odpowiednik aspektowy: manierować

  • bez ograniczeń + zmanierować +
    KOGO
  • Od: manierować, maniera

CHRONOLOGIZACJA:
1856, Czas. Dodatek Miesięczny, t. 1, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 16.09.2018