deklasować - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

osiągać podczas zawodów sportowych albo innej rywalizacji wynik znacznie lepszy od wyników konkurentów

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Sport

czynności związane ze sportem

	W porównaniu z rokiem 2006 Państwo Środka awansowało z czwartego na drugie miejsce na liście państw wydających najwięcej na obronność i zbrojenia, deklasując tym samym Wielką Brytanię i Francję. źródło: Joanna Wardęga: Współczesne Chiny w kontekście stosunków międzynarodowych, 2013 (books.google.pl)
	[...] nasze rodzime pończochy nie odbiegały jakością od amerykańskich odpowiedników. [...] Były traktowane jako zwyczajny element garderoby – deklasujący ówczesne rajstopy elastyczne trwałością, ale i elegancją przydawaną nogom. źródło: NKJP: (MAZ, AZG): Świat stanął na nogach, Trybuna Śląska, 2002-01-11
	Wczoraj w Paryżu nie było już wątpliwości. Biegający w okularach Wariner mknął jak wicher, deklasując rywali. Osiągnął najlepszy w tym roku czas na świecie [...]. źródło: NKJP: (JOT): Wariner przyspieszył, Dziennik Polski, 2008-07-19
	Znów Michael Schumacher wygrał, a jego partner z drużyny [...] był drugi. Nie mogło być inaczej, skoro przez cały sezon dwójka kierowców Ferrari regularnie deklasowała przeciwników, odnosząc zwycięstwa w 15 wyścigach na 17. źródło: NKJP: Dariusz Rosiak: Formuła na klęskę, Polityka, 2002-11-02
	Rezerwa Garbarni zaprezentowała się w Podłężu z bardzo dobrej strony, deklasując gospodarzy. źródło: NKJP: (PŁ): Czwartoligowiec za burtą, Gazeta Krakowska, 2005-10-06

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany lub niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	deklasowałem +(e)m deklasował	deklasowałam +(e)m deklasowała	deklasowałom +(e)m deklasowało	deklasowaliśmy +(e)śmy deklasowali	deklasowałyśmy +(e)śmy deklasowały
2 os.	deklasowałeś +(e)ś deklasował	deklasowałaś +(e)ś deklasowała	deklasowałoś +(e)ś deklasowało	deklasowaliście +(e)ście deklasowali	deklasowałyście +(e)ście deklasowały
3 os.	deklasował	deklasowała	deklasowało	deklasowali	deklasowały

bezosobnik: deklasowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę deklasował będę deklasować	będę deklasowała będę deklasować	będę deklasowało będę deklasować	będziemy deklasowali będziemy deklasować	będziemy deklasowały będziemy deklasować
2 os.	będziesz deklasował będziesz deklasować	będziesz deklasowała będziesz deklasować	będziesz deklasowało będziesz deklasować	będziecie deklasowali będziecie deklasować	będziecie deklasowały będziecie deklasować
3 os.	będzie deklasował będzie deklasować	będzie deklasowała będzie deklasować	będzie deklasowało będzie deklasować	będą deklasowali będą deklasować	będą deklasowały będą deklasować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		deklasujmy
2 os.	deklasuj	deklasujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	deklasowałbym bym deklasował	deklasowałabym bym deklasowała	deklasowałobym bym deklasowało	deklasowalibyśmy byśmy deklasowali	deklasowałybyśmy byśmy deklasowały
2 os.	deklasowałbyś byś deklasował	deklasowałabyś byś deklasowała	deklasowałobyś byś deklasowało	deklasowalibyście byście deklasowali	deklasowałybyście byście deklasowały
3 os.	deklasowałby by deklasował	deklasowałaby by deklasowała	deklasowałoby by deklasowało	deklasowaliby by deklasowali	deklasowałyby by deklasowały

bezosobnik: deklasowano by

bezokolicznik: deklasować

imiesłów przysłówkowy współczesny:

deklasując

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

deklasowawszy

gerundium: deklasowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: deklasujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: deklasowany

+

deklasować

+

KOGO

fr. déclasser