spospolicieć

  • stać się zwyczajnym z powodu utraty cech lub elementów uznawanych za wartościowe albo z powodu zbyt częstego występowania
  • KATEGORIE FIZYCZNE

    Cechy i właściwości materii

    jakość i intensywność

  • Coraz bardziej oddalali się od siebie, nie rozumieli się, nie byli z sobą szczerzy. Szczęsny dla Zochy znów po pewnym czasie spospoliciał w tym swoim Pekinie, wypłowiał z całego bohaterstwa.

    źródło: NKJP: Igor Newerly: Pamiątka z Celulozy, 1952

    Nagle wszystko gdzieś przepadło, zgasło, uschło, spospoliciało. Nie wiadomo, co we współczesnej Rosji można nazywać literaturą, a co wytworną imitacją, jak odróżnić prozę od publicystyki, gdzie podziały się kryteria i autorytety.

    źródło: NKJP: Witalij Portnikow: Twórczość rozkopana, Polityka, 2003-04-05

    W manuskrypcie francuskim „niepozorność” kobiety zostaje podkreślona przez zastąpienie kielicha lusterkiem, przed którym ta rozczesuje swoje włosy. Jest to spospolicenie jej postaci, przestaje się wyróżniać z tłumu, wykonując typową czynność, dla której każda kobieta, niezależnie od wieku i pochodzenia, znajdzie czas.

    źródło: NKJP: Internet

    Mam nadzieję, że za ogromną popularnością Opener’a nie pójdzie przeciętność i festiwal nie spospolicieje.

    źródło: Internet: wioslempolodzi.wordpress.com

    Spospoliciały nam te kurczaki, a może być to także danie wyjątkowo smaczne i wykwintne.

    źródło: Internet: kurekmazurski.pl

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. spospolicieję
    spospoliciejemy
    2 os. spospoliciejesz
    spospoliciejecie
    3 os. spospolicieje
    spospolicieją

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. spospoliciałem
    +(e)m spospoliciał
    spospoliciałam
    +(e)m spospoliciała
    spospoliciałom
    +(e)m spospoliciało
    spospolicieliśmy
    +(e)śmy spospolicieli
    spospoliciałyśmy
    +(e)śmy spospoliciały
    2 os. spospoliciałeś
    +(e)ś spospoliciał
    spospoliciałaś
    +(e)ś spospoliciała
    spospoliciałoś
    +(e)ś spospoliciało
    spospolicieliście
    +(e)ście spospolicieli
    spospoliciałyście
    +(e)ście spospoliciały
    3 os. spospoliciał
    spospoliciała
    spospoliciało
    spospolicieli
    spospoliciały

    bezosobnik: spospoliciano

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. spospoliciejmy
    2 os. spospoliciej
    spospoliciejcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. spospoliciałbym
    bym spospoliciał
    spospoliciałabym
    bym spospoliciała
    spospoliciałobym
    bym spospoliciało
    spospolicielibyśmy
    byśmy spospolicieli
    spospoliciałybyśmy
    byśmy spospoliciały
    2 os. spospoliciałbyś
    byś spospoliciał
    spospoliciałabyś
    byś spospoliciała
    spospoliciałobyś
    byś spospoliciało
    spospolicielibyście
    byście spospolicieli
    spospoliciałybyście
    byście spospoliciały
    3 os. spospoliciałby
    by spospoliciał
    spospoliciałaby
    by spospoliciała
    spospoliciałoby
    by spospoliciało
    spospolicieliby
    by spospolicieli
    spospoliciałyby
    by spospoliciały

    bezosobnik: spospoliciano by

    bezokolicznik: spospolicieć

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: spospoliciawszy

    gerundium: spospolicenie

    odpowiednik aspektowy: pospolicieć

  • Od: pospolity

CHRONOLOGIZACJA:
1850, J. Lelewel: Wykład dziejów powszechnych, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 02.03.2018