maronita

  • Definicja
    członek Kościoła maronickiego
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    wyznania: zasady i prawdy wiary


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    osoby związane z religią i kościołem

  • Relacje znaczeniowe
    hiperonimy:  chrześcijanin
  • Cytaty

    Libańczyk, maronita, ściągnął z półki arak i wydzielił z namaszczeniem dwa oszczędne kieliszki.

    źródło: NKJP: Olga Stanisławska: Psy wojny 2, Gazeta Wyborcza, 1998-12-23

    Krytykowali oni strategiczny sojusz Syrii ze ZSRR (szczególnie po inwazji na Afganistan w 1979), a Assada przedstawiali jako heretyka, ateistę, a nawet maronitę (w owym czasie bojówki maronickie walczyły z sunnitami w Libanie).

    źródło: NKJP: Internet

    W 1946 r., kiedy wojska brytyjskie i francuskie opuściły Liban, władzę państwową oparto na tzw. systemie konfesjonalnym, tj.: prezydent i dowódca armii musieli być chrześcijanami - maronitami, premier - muzułmaninem sunnitą, a przewodniczący parlamentu - muzułmaninem szyitą.

    źródło: NKJP: Święta wojna terroru, Dziennik Polski, 2006-08-04
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. maronita
    		 maronici
    		 ndepr
    maronity
    		 depr
    D. maronity
    		 maronitów
    C. maronicie
    		 maronitom
    B. maronitę
    		 maronitów
    N. maronitą
    		 maronitami
    Ms. maronicie
    		 maronitach
    W. maronito
    		 maronici
    		 ndepr
    maronity
    		 depr
  • Pochodzenie

    internac.

    ang. Maronite

    fr. maronite

    niem. Maronit

    Od imienia św. Marona (350-433), chrześcijańskiego pustelnika z gór Taurus

CHRONOLOGIZACJA:
XVI w., SPXVI
Na podstawie indeksu haseł
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 11.03.2017