-
1.a
zool. średniej wielkości szaro-srebrzysta ryba o spłaszczonym bocznie ciele, odżywiająca się planktonem, żyjąca w części Europy stadnie w jeziorach lub dorzeczach niektórych rzek -
Często używa się form lp w znaczeniu lm.
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwierzęta wodne -
hiperonimy: ryba
-
- sielawa i sieja, sielawa i węgorz
-
Można u mnie dostać wszystko, co pływa w naszych jeziorach: sielawę, węgorza, szczupaka, lina, leszcza, okonia.
źródło: NKJP: PG ROJ: Słupca i okolice, Gazeta Poznańska, 2002-03-02
Dla szalonych wędkarzy istny rajem jest cała Szwajcaria Kaszubska, pełna pięknie położonych jezior. I bogatych! W okonie, szczupaki, leszcze, a nawet sielawy.
źródło: NKJP: Huzia na sandacza!, Wieczór Wybrzeża, 1998-10-16
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. sielawa
sielawy
D. sielawy
sielaw
C. sielawie
sielawom
B. sielawę
sielawy
N. sielawą
sielawami
Ms. sielawie
sielawach
W. sielawo
sielawy
-
Najprawdopodobniej zapożyczenie wsch.słow., na co wskazują ukr. seljáva, brus. sjaljáva. W językach tych dopuszcza się możliwość zapożyczenia z języków bałtyckich, np. Etymologiczny słownik języka ukraińskiego przytacza litew. selavà, salavà i in. w tym znaczeniu. W Słowniku etymologicznym języka litewskiego W. Smoczyńskiego ekwiwalentną nazwą tego gatunku ryby jest leksem šalvìs, zestawiany ze względu na ubarwienie z psł. *solv- 'płowy, żółtawy'.