natręt

Początkowo myślałem, że nic z tego nie wyjdzie. Była tak nieprzystępna, że czułem się natrętem, osobą niepożądaną, a nie potrzebnym oparciem.

źródło: NKJP: Antoni Libera: Madame, 1998

Dziś chcę być sama. Znów dzwoni. Zaraz zrezygnuje. Ale nie. W końcu natręt przycisnął dzwonek i denerwujący dźwięk wypełnił mieszkanie.

źródło: NKJP: Ewa Siarkiewicz: Kuźnia na rozdrożu, 2008

Lokalne firmy telefoniczne oferują takie usługi jak możliwość zablokowania naszego telefonu dla sześciu natrętów, od których nie chcielibyśmy przyjmować rozmów [...].

źródło: NKJP: Jacek Kalabiński: XXI wiek, Gazeta Wyborcza, 1993-07-30

[...] zupełnie nie umiała opędzać się od natrętów i wariatów. Przyjmowała jako rzecz oczywistą, że rozmówca jest człowiekiem kulturalnym, zrozumie aluzję i nie będzie się narzucał.

źródło: NKJP: Antoni Kroh: Starorzecza, 2010

Ewa nigdy nie miała szczęścia do lekarzy. Traktowali ją jak uprzykrzonego natręta, tym bardziej, że jej dolegliwości często miały pochodzenie nerwicowe i lekarz nie mógł się doszukać fizycznego ich podłoża.

źródło: NKJP: Krzysztof Jedliński: Nie dać się upokorzyć, 1996