konformistyczny

Uczniowie konformistyczni będą dążyli do osiągania sukcesów w nauce, jeśli dostrzegą związki pomiędzy wysiłkiem włożonym w proces uczenia się a uzyskiwanymi wynikami, jeśli odkryją, że ich pomysły są cenione, że sami wiele potrafią, za co właśnie zdobywają aprobatę nauczyciela, którą wyraża otwarcie i publicznie, również w postaci stopni.

źródło: NKJP: Ryszarda Ewa Bernacka: Konformista – nonkonformista cz. II, Wychowawca, nr 123, 2003-03

Doświadczenia drugiej połowy XX wieku wykazują, że środowisko uczonych okazało się konformistyczne i oportunistyczne, podatne na sterowanie przez rządzących.

źródło: NKJP: Maria Szyszkowska: W poszukiwaniu sensu życia: po co nam filozofia, 1997

Wpływ autorytetu jest szczególnie silny, gdy idzie o odbiorcę konformistycznego.

źródło: NKJP: Krzysztof Albin: Reklama – przekaz, odbiór, interpretacja, 2000

W tym okresie „Polityka” stała się dużo bardziej konformistyczna niż w Marcu.

źródło: NKJP: Adam Michnik, Józef Tischner, Jacek Żakowski: Między Panem a Plebanem, 1995