przytargać - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

pot. przynieść z trudem coś lub kogoś ciężkiego, dużego, w dużej ilości bądź nieporęcznego

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

rodzaje pracy

przytargać drabinę, drewno, drzewo, kamienie, skrzynki, telewizor, wózek, żelastwo; ryby, siaty; wodę; talerz (z porcelany)
przytargać coś/kogoś/coś do domu
przytargać coś od babci, od gospodarza
przytargać coś na złom, na złomowisko; na (własnym) grzbiecie, na plecach
przytargać coś/kogoś pod drzwi
przytargać coś w kieszeni, w plecaku, w torbie
przytargać coś/kogoś z lasu, z piwnicy, z rzeki, ze strychu; z Ameryki, z Egiptu, z podróży, ze Stanów, ze Śląska; ze sobą

	Wreszcie, każdy na plecach musi przytargać do schroniska 30 litrów wody z odległego o kilkaset metrów źródła. źródło: NKJP: Piotr Subik: Na ratunek, Dziennik Polski, 2006-03-11
	- Coś ty przytargała w tej torbie? Taka ciężka, nadźwigałaś się. źródło: NKJP: Wiesława Maria Korczyńska: Wróć..., 2001
	Raz przytargałem z Angoli cygaro wielkości salami, oplecione łykiem. źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995
	Gabriel już zdejmował ramię chłopaka z szyi mężczyzny. Wziął go wpół i usadził na ławce. Mężczyzna, który go przytargał - Paweł nie był ułomkiem - dyszał ciężko, opierając się rękoma o kolana. źródło: NKJP: Ewa Siarkiewicz: Kuźnia na rozdrożu, 2008
	Trzy dni temu wyrzuciła go z domu. Grzegorz śpi teraz w piwnicy starego familoka. – Koledzy przytargali mi kanapę. źródło: NKJP: Marek Kaniewski: Smutne kolory dzieciństwa, Dziennik Zachodni, 2004-04-20

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	przytargałem +(e)m przytargał	przytargałam +(e)m przytargała	przytargałom +(e)m przytargało	przytargaliśmy +(e)śmy przytargali	przytargałyśmy +(e)śmy przytargały
2 os.	przytargałeś +(e)ś przytargał	przytargałaś +(e)ś przytargała	przytargałoś +(e)ś przytargało	przytargaliście +(e)ście przytargali	przytargałyście +(e)ście przytargały
3 os.	przytargał	przytargała	przytargało	przytargali	przytargały

bezosobnik: przytargano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		przytargajmy
2 os.	przytargaj	przytargajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	przytargałbym bym przytargał	przytargałabym bym przytargała	przytargałobym bym przytargało	przytargalibyśmy byśmy przytargali	przytargałybyśmy byśmy przytargały
2 os.	przytargałbyś byś przytargał	przytargałabyś byś przytargała	przytargałobyś byś przytargało	przytargalibyście byście przytargali	przytargałybyście byście przytargały
3 os.	przytargałby by przytargał	przytargałaby by przytargała	przytargałoby by przytargało	przytargaliby by przytargali	przytargałyby by przytargały

bezosobnik: przytargano by

bezokolicznik: przytargać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: przytargawszy

gerundium: przytarganie

imiesłów przymiotnikowy bierny: przytargany

+

przytargać

+

CO/KOGO + (SKĄD) + (DOKĄD)

Zob. targać