-
1.
książk. zmusić osobę innej narodowości do przyjęcia polskiej kultury i obyczajowości oraz do posługiwania się językiem polskim -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Przynależność i podział terytorialny
państwa, miasta, obszary geograficzne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
języki świata -
synonimy: spolonizować
antonimy: zdepolonizować
-
To był lep na całą politykę Berlina: „Polacy dążą do wynarodowienia was”. I przeciętnemu gdańszczaninowi udało się wmówić, że Polska chce jego i jego dzieci spolszczyć.
źródło: NKJP: Ksawery Pruszynski: Sarajewo 1914, Szanghaj 1932, Gdańsk 1939, 2004
Zdaniem Pazniaka działalność polskich księży kierowana jest na spolszczenie młodego pokolenia Białorusinów.
źródło: NKJP: Cezary Goliński: A biblia ich orężem, Gazeta Wyborcza, 1993-08-07
Osobną grupę ziemiaństwa kaliskiego stanowili spolszczeni Niemcy.
źródło: NKJP: Mieczysław Jałowiecki: Requiem dla ziemiaństwa, 2005
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. spolszczę
spolszczymy
2 os. spolszczysz
spolszczycie
3 os. spolszczy
spolszczą
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. spolszczyłem
+(e)m spolszczył
spolszczyłam
+(e)m spolszczyła
spolszczyłom
+(e)m spolszczyło
spolszczyliśmy
+(e)śmy spolszczyli
spolszczyłyśmy
+(e)śmy spolszczyły
2 os. spolszczyłeś
+(e)ś spolszczył
spolszczyłaś
+(e)ś spolszczyła
spolszczyłoś
+(e)ś spolszczyło
spolszczyliście
+(e)ście spolszczyli
spolszczyłyście
+(e)ście spolszczyły
3 os. spolszczył
spolszczyła
spolszczyło
spolszczyli
spolszczyły
bezosobnik: spolszczono
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. spolszczmy
rzadziej spolszczyjmy
2 os. spolszcz
rzadziej spolszczyj
spolszczcie
rzadziej spolszczyjcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. spolszczyłbym
bym spolszczył
spolszczyłabym
bym spolszczyła
spolszczyłobym
bym spolszczyło
spolszczylibyśmy
byśmy spolszczyli
spolszczyłybyśmy
byśmy spolszczyły
2 os. spolszczyłbyś
byś spolszczył
spolszczyłabyś
byś spolszczyła
spolszczyłobyś
byś spolszczyło
spolszczylibyście
byście spolszczyli
spolszczyłybyście
byście spolszczyły
3 os. spolszczyłby
by spolszczył
spolszczyłaby
by spolszczyła
spolszczyłoby
by spolszczyło
spolszczyliby
by spolszczyli
spolszczyłyby
by spolszczyły
bezosobnik: spolszczono by
bezokolicznik: spolszczyć
imiesłów przysłówkowy uprzedni:
spolszczywszy
gerundium: spolszczenie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. spolszczenie
spolszczenia
D. spolszczenia
spolszczeń
C. spolszczeniu
spolszczeniom
B. spolszczenie
spolszczenia
N. spolszczeniem
spolszczeniami
Ms. spolszczeniu
spolszczeniach
W. spolszczenie
spolszczenia
imiesłów przymiotnikowy bierny: spolszczony
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. spolszczony
spolszczony
spolszczony
spolszczone
spolszczona
D. spolszczonego
spolszczonego
spolszczonego
spolszczonego
spolszczonej
C. spolszczonemu
spolszczonemu
spolszczonemu
spolszczonemu
spolszczonej
B. spolszczonego
spolszczonego
spolszczony
spolszczone
spolszczoną
N. spolszczonym
spolszczonym
spolszczonym
spolszczonym
spolszczoną
Ms. spolszczonym
spolszczonym
spolszczonym
spolszczonym
spolszczonej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. spolszczeni
spolszczeni
spolszczone
spolszczone
D. spolszczonych
spolszczonych
spolszczonych
spolszczonych
C. spolszczonym
spolszczonym
spolszczonym
spolszczonym
B. spolszczonych
spolszczonych
spolszczonych
spolszczone
N. spolszczonymi
spolszczonymi
spolszczonymi
spolszczonymi
Ms. spolszczonych
spolszczonych
spolszczonych
spolszczonych
odpowiedniki aspektowe: polszczyć , spolszczać
Inne uwagi
Zwykle imb
-
+ spolszczyć + KOGO -
Od: polszczyć
-
+ spolszczyć + KOGO