żeglarz - Wielki słownik języka polskiego PAN

osoba, która pływa na statkach napędzanych przy pomocy żagli

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Sport

dyscypliny, imprezy i rozgrywki sportowe

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Czas wolny

turystyka

CZŁOWIEK I TECHNIKA

Transport

transport wodny

21-letni, 38-letni...; dobry, doświadczony, młody; nieustraszony, wielki, zapalony; amerykański, francuski... żeglarz; żeglarz jachtowy, lodowy, morski
żeglarz Europy, Oceanii
żeglarz w klasie Finn, Laser, Optymist
żeglarz i oceanograf, żeglarz i sternik, żeglarz i wioślarz; żeglarze i marynarze, żeglarze i oficerowie; podróżnik i żeglarz; kupcy i żeglarze
patent, stopień, tytuł żeglarza
łódź, przystań; pogoda dla żeglarzy
żeglarz dopływa, dociera dokądś, opływa, pływa, przepływa, startuje
uhonorowanie żeglarzy
kibicować, sprzyjać żeglarzom
być żeglarzem

	Nad Zalewem Zegrzyńskim dęło z prędkością 5-6 stopni w skali Beauforta. - Przy takim wietrze mogą wypływać tylko doświadczeni żeglarze - mówi kilka dni po tragedii ratownik. źródło: NKJP: Wojciech Tymowski: Nikt nie pomógł 16-letniej Karinie, Gazeta Wyborcza, 1994-07-08
	Młodzi żeglarze w klasie Optymist należą do czołówki kraju. źródło: NKJP: Regionalne zmiany, Dziennik Polski, 2000-12-03
	Pasjonaci żeglarstwa będą mieli okazję uzyskać patent żeglarza jachtowego na rybnickim zalewie. źródło: NKJP: Beata Mońka: Gladiole niczym z cukru, Tygodnik Rybnicki, 2008-08-26
	Radomscy żeglarze przepłynęli polskimi rzekami, by dotrzeć do Szczecina na finał Flisu Odrzańskiego i Operacji Żagiel 2007. źródło: NKJP: Piotr Kutkowski: Kutry z Radomia na zlocie w Szczecinie, Echo Dnia, 2007-08-10

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

Od: żeglować