ostukać (buty) - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

uderzyć kilkakrotnie w coś, aby odpadła część tego lub coś, co tam przywarło

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

rodzaje pracy

Strażacy ostukali nadwerężone śniegiem i mrozem zmurszałe betonowe elementy, które czerwono-szarą kompozycją okrasiły chodnik pod balkonem.

źródło: NKJP: Śnieg i mróz zrobiły swoje, Dziennik Polski, 2005-03-15

Otrzepali się ze śniegu, buty ostukali o wystające korzenie.

źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Rebelia, 2007

Jeszcze tylko ostukać buty z nadmiaru błocka i już jesteśmy w sieni [...].

źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ostukałem +(e)m ostukał	ostukałam +(e)m ostukała	ostukałom +(e)m ostukało	ostukaliśmy +(e)śmy ostukali	ostukałyśmy +(e)śmy ostukały
2 os.	ostukałeś +(e)ś ostukał	ostukałaś +(e)ś ostukała	ostukałoś +(e)ś ostukało	ostukaliście +(e)ście ostukali	ostukałyście +(e)ście ostukały
3 os.	ostukał	ostukała	ostukało	ostukali	ostukały

bezosobnik: ostukano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ostukajmy
2 os.	ostukaj	ostukajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ostukałbym bym ostukał	ostukałabym bym ostukała	ostukałobym bym ostukało	ostukalibyśmy byśmy ostukali	ostukałybyśmy byśmy ostukały
2 os.	ostukałbyś byś ostukał	ostukałabyś byś ostukała	ostukałobyś byś ostukało	ostukalibyście byście ostukali	ostukałybyście byście ostukały
3 os.	ostukałby by ostukał	ostukałaby by ostukała	ostukałoby by ostukało	ostukaliby by ostukali	ostukałyby by ostukały

bezosobnik: ostukano by

bezokolicznik: ostukać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ostukawszy

gerundium: ostukanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: ostukany

odpowiednik aspektowy: ostukiwać

+

ostukać

+

CO + (z CZEGO)

Zob. stukać