odstrzelić - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

pot. strzelając z broni, zabić kogoś uważanego przez siebie za niepotrzebnego lub niepożądanego

[odstszelić] lub pot. [odsczszelić], lub pot. [odszczszelić]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Bieg życia

śmierć

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Wojsko i wojna

broń

hiperonimy:

zastrzelić

	Gdy kiedyś zaprotestowałem, to powiedziano mi, żebym zamknął mordę, bo mnie odstrzelą. źródło: NKJP: (ćma): Niepokornych szantażowano i straszono odstrzeleniem, Express Ilustrowany, 2002-02-02
	Za 10 tys. dolarów wynajmuje płatnego zabójcę [...]. Ten w Wigilię 1997 roku odstrzeli konkurenta mafii. źródło: NKJP: Dariusz Kucharski: Sędzia Wesołowska dobija Ośmiornicę, Super Express, 2006
	Poczuła lufę przy skroni. Jak mnie zostawisz, odstrzelę ciebie i dziecko – powiedział. źródło: NKJP: Joanna Podgórska, Szymon Pruszyński [wsp.]: Areszt domowy, Polityka, 2009-06-27
	Ich szef nie żyje. Po opuszczeniu poznańskiego aresztu – za milionową kaucją – został odstrzelony w warszawskiej restauracji. źródło: NKJP: BAS: Głośna lektura na 6 godzin, Gazeta Poznańska, 2002-07-04

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	odstrzeliłem +(e)m odstrzelił	odstrzeliłam +(e)m odstrzeliła	odstrzeliłom +(e)m odstrzeliło	odstrzeliliśmy +(e)śmy odstrzelili	odstrzeliłyśmy +(e)śmy odstrzeliły
2 os.	odstrzeliłeś +(e)ś odstrzelił	odstrzeliłaś +(e)ś odstrzeliła	odstrzeliłoś +(e)ś odstrzeliło	odstrzeliliście +(e)ście odstrzelili	odstrzeliłyście +(e)ście odstrzeliły
3 os.	odstrzelił	odstrzeliła	odstrzeliło	odstrzelili	odstrzeliły

bezosobnik: odstrzelono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		odstrzelmy
2 os.	odstrzel	odstrzelcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	odstrzeliłbym bym odstrzelił	odstrzeliłabym bym odstrzeliła	odstrzeliłobym bym odstrzeliło	odstrzelilibyśmy byśmy odstrzelili	odstrzeliłybyśmy byśmy odstrzeliły
2 os.	odstrzeliłbyś byś odstrzelił	odstrzeliłabyś byś odstrzeliła	odstrzeliłobyś byś odstrzeliło	odstrzelilibyście byście odstrzelili	odstrzeliłybyście byście odstrzeliły
3 os.	odstrzeliłby by odstrzelił	odstrzeliłaby by odstrzeliła	odstrzeliłoby by odstrzeliło	odstrzeliliby by odstrzelili	odstrzeliłyby by odstrzeliły

bezosobnik: odstrzelono by

bezokolicznik: odstrzelić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: odstrzeliwszy

gerundium: odstrzelenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: odstrzelony

+

odstrzelić

+

KOGO

Zob. strzelić