kontemplator
-
książk. człowiek skłonny do kontemplacji
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
Zaczynał tworzyć jako kontemplator czystego piękna kolorów.
źródło: NKJP: Tadeusz Skutnik: Świadek epoki, Dziennik Bałtycki, 2000-03-27
W odróżnieniu od innych religii twórcami drzewa wiedzy będą sami wyznawcy, kontemplatorzy prawd źródłowych.
źródło: NKJP: Internet
Odkrywając własną słabość, kontemplator równocześnie coraz mocniej zaczyna doświadczać łaski Chrystusa, tym żarliwiej modli się o nią, daje się jej prowadzić, opowiada o niej tym, których spotyka.
źródło: NKJP: Zdzisław Józef Kijas: Znalazłem perłę, 2010
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kontemplator
kontemplatorzy
ndepr kontemplatory
depr D. kontemplatora
kontemplatorów
C. kontemplatorowi
kontemplatorom
B. kontemplatora
kontemplatorów
N. kontemplatorem
kontemplatorami
Ms. kontemplatorze
kontemplatorach
W. kontemplatorze
kontemplatorzy
ndepr kontemplatory
depr -
+ kontemplator + (CZEGO) -
Od: kontemplacja