kontemplator

  • książk.  człowiek skłonny do kontemplacji
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

  • Zaczynał tworzyć jako kontemplator czystego piękna kolorów.

    źródło: NKJP: Tadeusz Skutnik: Świadek epoki, Dziennik Bałtycki, 2000-03-27

    W odróżnieniu od innych religii twórcami drzewa wiedzy będą sami wyznawcy, kontemplatorzy prawd źródłowych.

    źródło: NKJP: Internet

    Odkrywając własną słabość, kontemplator równocześnie coraz mocniej zaczyna doświadczać łaski Chrystusa, tym żarliwiej modli się o nią, daje się jej prowadzić, opowiada o niej tym, których spotyka.

    źródło: NKJP: Zdzisław Józef Kijas: Znalazłem perłę, 2010

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kontemplator
    kontemplatorzy
    ndepr
    kontemplatory
    depr
    D. kontemplatora
    kontemplatorów
    C. kontemplatorowi
    kontemplatorom
    B. kontemplatora
    kontemplatorów
    N. kontemplatorem
    kontemplatorami
    Ms. kontemplatorze
    kontemplatorach
    W. kontemplatorze
    kontemplatorzy
    ndepr
    kontemplatory
    depr
  • bez ograniczeń + kontemplator +
    (CZEGO)
  • Od: kontemplacja

CHRONOLOGIZACJA:
1856, "Czas. Dodatek miesięczny", t. 2, 1856.
Data ostatniej modyfikacji: 01.07.2017