-
2.
książk. cecha czegoś, co odznacza się wykwintnością i doskonałością formy -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
słownictwo oceniające -
Wypowiedź medialna powinna być zawsze trochę świąteczna. Marzy mi się nieco więcej poloru i dobrze pojętej elegancji.
źródło: NKJP: Edyta Tkacz: Jan Miodek: Media masakrują nasz język ojczysty, Gazeta Krakowska, 2008-02-21
[...] Kuźniewicz podniósł bruśnieńską rzeźbę na wyższy poziom artystyczny, nadał jej europejskiego poloru.
źródło: NKJP: Dłuto Hrycia czy Grzegorza?, Dziennik Polski, 2003-06-28
Orzechowski pisał po łacinie i po polsku, w obu językach znakomicie, dając wzór kunsztu oratorskiego, tyle zręcznego, co demagogicznego. Jest w jego sposobie pisania polor rzymskiego krasomówstwa.
źródło: NKJP: Jerzy Ziomek: Renesans, 1973
Już nie Wschód, choć jeszcze nie Zachód - zapisałem ciut na wyrost, pewien, że za jakiś czas, raczej dłuższy niż krótszy, Ryga, w której właśnie trwało Wielkie Odnawianie, odzyska polor bałtyckiej metropolii.
źródło: NKJP: Paweł Smoleński: Egzamin z łotewskości, Gazeta Wyborcza, 1998-06-05
Adepci reżyserii uczą się dbać o rytm, witalność, polor słów; na ostatnim miejscu myślą o sensie.
źródło: NKJP: Jacek Sieradzki: Kapcan na weselu, Polityka, 2001-03-17
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. polor
polory
D. poloru
polorów
C. polorowi
polorom
B. polor
polory
N. polorem
polorami
Ms. polorze
polorach
W. polorze
polory
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ polor + (JAKI)
+ polor + (CZEGO)