-
2.a
narada grupy osób, które mają rozwiązać jakiś problem -
[konsylium] lub [kąsylium]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Choroby i ich leczenie
osoby związane z leczeniem -
- zwołać konsylium
-
Wobec „systemu” bezradne okazało się także konsylium bankowych radców prawnych, chociaż właściciel rachunku przejmuje wszelkie ewentualne zobowiązania wobec banku.
źródło: NKJP: Jacek Bartlewicz: Magiczne słowo system, Gazeta Krakowska, 2003-10-04
Jako redaktor naczelny decyduję o kształcie tej gazety i mam prawo odrzucić każdy materiał, jeżeli uznam go za nieodpowiedni, nie muszę za każdym razem zwoływać w tym celu konsylium.
źródło: NKJP: Dariusz Banek: Samo życie. Odcinek 246, 2010
Już pierwszego dnia, za Ostrołęką, przestał pracować gaźnik jednego z aut. Doraźnie zwołane konsylium pozwoliło szybko znaleźć przyczynę i naprawić usterkę.
źródło: NKJP: Tomasz Gliniecki: Garbate dusze, Dziennik Bałtycki, 2000-08-03
Zawezwano specjalistów, konsultantów, detektywów i badaczy, zwołano konsylium.
źródło: NKJP: Krystyna Bochenek: Między drugim a trzecim piętrem, Dziennik Zachodni, 2008-10-10
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. konsylium
konsylia
D. konsylium
konsyliów
C. konsylium
konsyliom
B. konsylium
konsylia
N. konsylium
konsyliami
Ms. konsylium
konsyliach
W. konsylium
konsylia
-
+ konsylium + (KOGO) -
łac. consilium ' (na)rada'