-
2.
rel. dawniej w Kościele katolickim: grupa doradców biskupa pomagających mu w sprawach administracyjno-sądowniczych -
[konsystosz] lub [kąsystosz]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
osoby związane z religią i kościołem -
[...] do ustalenia stratyfikacji społeczeństwa Wielkopolski XV w. posłużyły zeznania o zamożności składane przez różne grupy społeczne w konsystorzu gnieźnieńskim.
źródło: NKJP: Alicja Szymczakowa: Szlachta sieradzka w XV w.: magnifici et generosi, 1998
W roku 1838 wybudowano kosztem parafian nową świątynię, którą poświęcił Andrzej Muzolf, sędzia konsystorza piotrkowskiego.
źródło: NKJP: Bogdan Snoch: Mykanów, Tygodnik Regionalny „Gazeta Częstochowska”, nr 34 (615), 2003-08-21
Wojciech w 1496 r. był pisarzem w jego kancelarii, w 1503 r. instygatorem w konsystorzu włocławskim, w latach 1498-1500 zaś pisarzem miasta Płocka.
źródło: NKJP: Alicja Szymczakowa: Szlachta sieradzka w XV w.: magnifici et generosi, 1998
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. konsystorz
konsystorze
D. konsystorza
konsystorzów
konsystorzy
C. konsystorzowi
konsystorzom
B. konsystorz
konsystorze
N. konsystorzem
konsystorzami
Ms. konsystorzu
konsystorzach
W. konsystorzu
konsystorze
-
p.-łac. consistorium 'miejsce zebrań, rada (cesarska)'