wybłyszczyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

Definicja

1.

polerując, spowodować, że coś zacznie się błyszczeć

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

kolory i światło

Relacje znaczeniowe

synonimy:

wyglansować

Cytaty

Do tego trzeba było pomalować wyremontowaną strażnicę, posprzątać plac, wybłyszczyć samochody – tak, żeby na 200 lat wolborskiej ochrony przeciwpożarowej było się czym pochwalić.

źródło: NKJP: Karolina Wojna: 200 lat do ognia, Dziennik Łódzki, 2005-06-24

Najpierw odkurzyli, następnie umyli i wybłyszczyli podłogę.

źródło: Internet: gregok.tbg.net.pl

Gabinet był wyjątkowo skromny, żadnych barków, żadnych kas pancernych, po prostu olbrzymie ciemne biurko wybłyszczone na lustro, gruby dywan, fotele, okrągły stoliczek.

źródło: NKJP: Roman Antoszewski: Kariera na trzy karpie morskie, 2000

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	wybłyszczę	wybłyszczymy
2 os.	wybłyszczysz	wybłyszczycie
3 os.	wybłyszczy	wybłyszczą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wybłyszczyłem +(e)m wybłyszczył	wybłyszczyłam +(e)m wybłyszczyła	wybłyszczyłom +(e)m wybłyszczyło	wybłyszczyliśmy +(e)śmy wybłyszczyli	wybłyszczyłyśmy +(e)śmy wybłyszczyły
2 os.	wybłyszczyłeś +(e)ś wybłyszczył	wybłyszczyłaś +(e)ś wybłyszczyła	wybłyszczyłoś +(e)ś wybłyszczyło	wybłyszczyliście +(e)ście wybłyszczyli	wybłyszczyłyście +(e)ście wybłyszczyły
3 os.	wybłyszczył	wybłyszczyła	wybłyszczyło	wybłyszczyli	wybłyszczyły

bezosobnik: wybłyszczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wybłyszczmy
2 os.	wybłyszcz	wybłyszczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wybłyszczyłbym bym wybłyszczył	wybłyszczyłabym bym wybłyszczyła	wybłyszczyłobym bym wybłyszczyło	wybłyszczylibyśmy byśmy wybłyszczyli	wybłyszczyłybyśmy byśmy wybłyszczyły
2 os.	wybłyszczyłbyś byś wybłyszczył	wybłyszczyłabyś byś wybłyszczyła	wybłyszczyłobyś byś wybłyszczyło	wybłyszczylibyście byście wybłyszczyli	wybłyszczyłybyście byście wybłyszczyły
3 os.	wybłyszczyłby by wybłyszczył	wybłyszczyłaby by wybłyszczyła	wybłyszczyłoby by wybłyszczyło	wybłyszczyliby by wybłyszczyli	wybłyszczyłyby by wybłyszczyły

bezosobnik: wybłyszczono by

bezokolicznik: wybłyszczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wybłyszczywszy

gerundium: wybłyszczenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	wybłyszczenie	wybłyszczenia
D.	wybłyszczenia	wybłyszczeń
C.	wybłyszczeniu	wybłyszczeniom
B.	wybłyszczenie	wybłyszczenia
N.	wybłyszczeniem	wybłyszczeniami
Ms.	wybłyszczeniu	wybłyszczeniach
W.	wybłyszczenie	wybłyszczenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: wybłyszczony

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	wybłyszczony	wybłyszczony	wybłyszczony	wybłyszczone	wybłyszczona
D.	wybłyszczonego	wybłyszczonego	wybłyszczonego	wybłyszczonego	wybłyszczonej
C.	wybłyszczonemu	wybłyszczonemu	wybłyszczonemu	wybłyszczonemu	wybłyszczonej
B.	wybłyszczonego	wybłyszczonego	wybłyszczony	wybłyszczone	wybłyszczoną
N.	wybłyszczonym	wybłyszczonym	wybłyszczonym	wybłyszczonym	wybłyszczoną
Ms.	wybłyszczonym	wybłyszczonym	wybłyszczonym	wybłyszczonym	wybłyszczonej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	wybłyszczeni	wybłyszczeni	wybłyszczone	wybłyszczone
D.	wybłyszczonych	wybłyszczonych	wybłyszczonych	wybłyszczonych
C.	wybłyszczonym	wybłyszczonym	wybłyszczonym	wybłyszczonym
B.	wybłyszczonych	wybłyszczonych	wybłyszczonych	wybłyszczone
N.	wybłyszczonymi	wybłyszczonymi	wybłyszczonymi	wybłyszczonymi
Ms.	wybłyszczonych	wybłyszczonych	wybłyszczonych	wybłyszczonych

odpowiednik aspektowy: wybłyszczać

Inne uwagi

Zwykle imb

Składnia

+

wybłyszczyć

+

CO

Pochodzenie

Zob. błyszczeć