ocucić
-
przywrócić świadomość komuś, kto ją utracił, np. wskutek omdlenia
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Choroby i ich leczenie
leki i sposoby leczenia, zabiegi, sprzęty medyczne -
- próbować ocucić
-
Z początku wił się i krzyczał, potem zemdlał, ale ocucili go szybko.
źródło: NKJP: Tomasz Kołodziejczak: Krew i kamień, 2003
[...] resztką sił zszedł do kuchni i zemdlał. Przystupa ocuciła go zimną wodą, dała kawałek czekolady.
źródło: NKJP: Grażyna Plebanek: Przystupa, 2007
On sam, z powodu obrażeń, stracił przytomność. Ocucili go dopiero przechodnie, którzy zauważyli leżącego człowieka.
źródło: NKJP: Adk: Pobili za kilo mięsa, Nowiny Raciborskie, 2007-10-02
Był nieprzytomny, na głowie głęboka rana od ciężkiego uderzenia, słabo oddychał. Ułożyłam go na łóżku, obandażowaliśmy głowę, staraliśmy się go ocucić, bez skutku.
źródło: NKJP: Roman Antoszewski: Kariera na trzy karpie morskie, 2000
Zapadł się w ciepłą senność. Wielka okiść śniegu spadła mu na twarz. To go ocuciło.
źródło: NKJP: Wiesław Dymny: Opowiadania zwykłe, 1997
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. ocucę
ocucimy
2 os. ocucisz
ocucicie
3 os. ocuci
ocucą
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. ocuciłem
+(e)m ocucił
ocuciłam
+(e)m ocuciła
ocuciłom
+(e)m ocuciło
ocuciliśmy
+(e)śmy ocucili
ocuciłyśmy
+(e)śmy ocuciły
2 os. ocuciłeś
+(e)ś ocucił
ocuciłaś
+(e)ś ocuciła
ocuciłoś
+(e)ś ocuciło
ocuciliście
+(e)ście ocucili
ocuciłyście
+(e)ście ocuciły
3 os. ocucił
ocuciła
ocuciło
ocucili
ocuciły
bezosobnik: ocucono
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. ocućmy
2 os. ocuć
ocućcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. ocuciłbym
bym ocucił
ocuciłabym
bym ocuciła
ocuciłobym
bym ocuciło
ocucilibyśmy
byśmy ocucili
ocuciłybyśmy
byśmy ocuciły
2 os. ocuciłbyś
byś ocucił
ocuciłabyś
byś ocuciła
ocuciłobyś
byś ocuciło
ocucilibyście
byście ocucili
ocuciłybyście
byście ocuciły
3 os. ocuciłby
by ocucił
ocuciłaby
by ocuciła
ocuciłoby
by ocuciło
ocuciliby
by ocucili
ocuciłyby
by ocuciły
bezosobnik: ocucono by
bezokolicznik: ocucić
imiesłów przysłówkowy uprzedni: ocuciwszy
gerundium: ocucenie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ocucenie
ocucenia
D. ocucenia
ocuceń
C. ocuceniu
ocuceniom
B. ocucenie
ocucenia
N. ocuceniem
ocuceniami
Ms. ocuceniu
ocuceniach
W. ocucenie
ocucenia
imiesłów przymiotnikowy bierny: ocucony
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. ocucony
ocucony
ocucony
ocucone
ocucona
D. ocuconego
ocuconego
ocuconego
ocuconego
ocuconej
C. ocuconemu
ocuconemu
ocuconemu
ocuconemu
ocuconej
B. ocuconego
ocuconego
ocucony
ocucone
ocuconą
N. ocuconym
ocuconym
ocuconym
ocuconym
ocuconą
Ms. ocuconym
ocuconym
ocuconym
ocuconym
ocuconej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. ocuceni
ocuceni
ocucone
ocucone
D. ocuconych
ocuconych
ocuconych
ocuconych
C. ocuconym
ocuconym
ocuconym
ocuconym
B. ocuconych
ocuconych
ocuconych
ocucone
N. ocuconymi
ocuconymi
ocuconymi
ocuconymi
Ms. ocuconych
ocuconych
ocuconych
ocuconych
-
+ ocucić + KOGO + (CZYM) -
psł. *otjutiti ''przywrócić zdolność odbierania wrażeń zmysłowych, odczuwania, spostrzegania, przywrócić przytomność'
Forma prasłowiańska z przedrostkiem *ot- od wcześniejszego psł. *jutiti 'czuć, odczuwać, odbierać wrażenia zmysłowe, spostrzegać'